"چرا؟ چرا؟ من که بلد نبودم، من که نمیدونستم با صدای آژیر باید شروع میکردم!" ولی انگار نه انگار وقتی اینارو میگفتم از دستم گرفتن مهرههای که تمثیل آدمهای زندگی من بود رو از بقیه مهرههای بیرون انداخته شده بازی سوا کردن ریختن توی جیبم پرتم کردن بیرون از اتاق! با صدای بسته شدن محکم در آهنی اتاق بازی از خواب پریدم،هوا روشنتر شده بود اذان انگار رد شده بود. گلوم درد میکرد، "حتمن از فریادهای بلند توی خوابه" ، "وسط تابستون که آدم سرما نمیخوره" با خودم گفتمو دوباره گرفتم خوابیدم.
عاشق خوابم، وقتی خواب کافی داشته باشم میشم باهوشترین پرحرفترین و دقیقترین آدم!!! و اصلا بقول مادرم: "کمتر که میخوابی اون روز بیشتر غذا میخوری" بخاطر علاقه به خواب جذابیت خواب کتابها خوندم مثلا شاید در موردش چیزهای بدونم ولی نه !!! نمیشه از خواب سر در آورد خواب رو باید بیخیال شد و یا شاید دوستی مثل حضرت یوسف داشته باشی تا برات تعبیر کنه، یا فقط با این حرف زیگموند فروید خودتو قانع کنی که: خواب سیگنالهای از ناخودآگاهمونه!. یا به زبان ساده جفتکی که ناخودآگاه برای صاحب خواب میندازه.