چند نفر بودیم توی یک اتاق کوچیک و سیگارهای روشن روی جاسیگاری. باهم بازی میکردیم!!! بازی نیمه ترسناک و شاید دلهره آور. کسی که این بازی رو بیشتر کرده بود همش میگفت: این مهرهها با تکنولوژی روز جهان ساخته شدن، شما فک نکنید تمثیلی از واقعیته بلکه خود واقعیته!! تمام مهرهها برام آشنا بودن مادرم، پدرم، همسایه، دوستان، همکلاسیها و حتی کسانی که سالهاست نمیبینمشون! میز پره مهره و صدای گیژژژژ بلندی اتاق رو فرا گرفت و دیگر رقیبان من شروع به حرکت دادن مهرهها کردن، اشناها و دوستانشونو رو عین مهرههای شطرنج جابجا میکردن تا جانشون در امان بمونه من تا خواستم مهرهای که شبیه #مادرم بود رو بردارم از خواب پریدم خیسه عرق.دعای قبل اذان داشت از مسجد محل پخش میشد، چراغ تیربرقی هم که از پنجره اتاقم معلوم بود خاموش شده بود! فردا برای من شروع شده بود.