یکی از مهمترین عوامل در تصمیمگیری برای انجام یک سرمایهگذاری جدید، توجه به ساختار سرمایهگذاریهای موجود است. هیچ سرمایهگذاری جدیدی نباید مستقل از آنچه پیش از این در سبد سرمایهگذاری فرد وجود دارد ارزیابی شود.
ممکن است یک فرصت سرمایهگذاری، بهتنهایی جذاب و سودآور به نظر برسد، اما برای فردی که بخش قابلتوجهی از سرمایه خود را پیشتر به همان طبقه دارایی اختصاص داده است، انتخاب مناسبی نباشد. در چنین شرایطی، افزایش تمرکز بر یک طبقه دارایی میتواند ریسک سبد را افزایش دهد. بنابراین، گاهی بهترین تصمیم این نیست که دوباره در یک فرصت خوب سرمایهگذاری کنیم، بلکه این است که به سراغ طبقه دارایی دیگری برویم که کاستیها و عدمتعادلهای ساختار سرمایه ما را جبران کند.
در واقع، هر سرمایهگذاری جدید باید در نسبت با کل سبد سرمایه دیده شود، نه بهصورت یک تصمیم مستقل. سؤال اصلی نباید فقط این باشد که «آیا این سرمایهگذاری خوب است؟» بلکه باید پرسید: «آیا این سرمایهگذاری برای من و با توجه به سرمایهگذاریهای فعلیام مناسب است؟»
ساختار سرمایه مطلوب هر فرد نیز به هدف نهایی او از سرمایهگذاری و افق زمانی سرمایهگذاری بستگی دارد. کسی که به دنبال حفظ ارزش دارایی خود در بلندمدت است، لزوماً به همان ساختار سرمایهای نیاز ندارد که فردی با هدف ایجاد جریان نقدی، رشد سریع سرمایه یا تأمین یک نیاز مشخص در آینده به آن نیاز دارد. همچنین، افق زمانی سرمایهگذاری تعیین میکند که فرد تا چه اندازه میتواند نوسانات کوتاهمدت و ریسکهای مختلف را تحمل کند.
بنابراین، مسیر منطقی سرمایهگذاری را میتوان در سه مرحله خلاصه کرد:
ابتدا باید هدف نهایی از سرمایهگذاری و افق زمانی سرمایهگذاری را بهروشنی مشخص کرد.
سپس، بر مبنای این دو عامل، باید ساختار سرمایه مطلوب را معماری کرد؛ یعنی تعیین کرد که چه سهمی از کل سرمایه بهتر است در هر یک از طبقات دارایی قرار گیرد.
و در نهایت، برای انجام سرمایهگذاریهای جدید، بهجای آنکه صرفاً به دنبال جذابترین فرصتهای موجود باشیم، باید ابتدا به ساختار فعلی سرمایه خود نگاه کنیم و کاستیها، تمرکزهای بیشازحد و نیازهای واقعی سبد را شناسایی کنیم. سرمایهگذاری جدید باید در درجه نخست در خدمت تکمیل و بهبود معماری کل سرمایه باشد.
به بیان دیگر، سرمایهگذاری موفق صرفاً انتخاب داراییهای خوب نیست؛ بلکه ساختن ترکیب مناسبی از داراییهاست که متناسب با هدف، افق زمانی و میزان ریسکپذیری فرد طراحی شده باشد.
گاهی یک دارایی بسیار خوب، برای سبد ما انتخاب مناسبی نیست؛ همانطور که گاهی یک دارایی با بازده مورد انتظار کمتر، به دلیل نقشی که در کاهش ریسک و ایجاد تعادل در کل ساختار سرمایه ایفا میکند، میتواند انتخاب ارزشمندتری باشد. بنابراین، پیش از هر سرمایهگذاری جدید، باید ابتدا از خود بپرسیم: «سبد سرمایه من اکنون چه دارد و بیش از هر چیز به چه چیزی نیاز دارد؟»