زندگی من

یکی از مفیدترین رمان‌هایی که خواندنش را به همه در هر سن و سالی و با هر علاقه و ذائقه‌ای پیشنهاد می‌کنم رمان بلندی است به نام « زندگی من»
اگرچه خودم هنوز آن را کامل نخوانده‌ام و حتی الآن دقیقا نمی‌دانم چند صفحه تا پایانش مانده است، ولی آنچه مرا واداشت که در افتخار معرفی آن تعجیل کنم و هیجان آن را به آینده موکول نکنم، ویژگی‌های منحصر بفرد این رمان است که می‌کوشم مهم‌ترین‌شان را در زیر فهرست کنم:

- در این رمان شخصیت‌ اصلی، صحنه و راوی داستان بر مبنای «فردی که در حال خواندن رمان است» تغییر می‌کند.

- در این رمان، راوی در نقطه‌ای مسلط بر صحنه و همه‌ی حوادث داستان ایستاده و چنان بر شخصیت اصلی داستان اشراف دارد که گویی خود اوست.
- هرچه از ابتدای داستان فاصله می‌گیریم بر آگاهی همه‌جانبه‌ی راوی نسبت به شخصیت اصلی داستان افزوده می‌شود.

-این رمان چیزهایی را درباره‌ی نیات، حالت‌های روانی و انگیزه‌های خواننده‌ی داستان آشکار می‌کند که در هیچ منبع دیگری نمی‌تواند آن‌ها را بیاموزد.

-پایان این رمان باز است و خواننده با تفکر و تخیل و خلاقیت خود می‌تواند خط سیر داستان را عوض کند و پایان آن‌را بازآفرینی کند.

پی‌نوشت:
اگر این رمان را جرعه جرعه بخوانید و طی یک برنامه طولانی مدت هر روز یک ربع‌ تا نیم ساعت آنرا مزه مزه کنید، معجزه می‌کند.