یک روز صبح میکل‌آنژ
مثل هر روز از خواب برخاست
دست و صورتش را شست و لباسش را پوشید و از خانه بیرون زد تا برای صبحانه بربری بگیرد.
در راه چشمش به صخره‌ای بزرگ افتاد که داوود را در دل سختش به اسارت گرفته بود.
سریع به خانه برگشت
قلم و چکش سنگ تراشی‌اش را برداشت و به جان صخره‌ی سنگ‌دل افتاد.
سه سال تمام آنچه داوود نبود را از صخره تراشید و سرانجام او را به سلامت از دل سنگ آزاد کرد.
