من هرگز ندویدم...
اما به دنبال دویدن...!
بار ها از پای افتاده ام ،
بار ها !به دنبال همین دویدن ساده...
همین دویدن ساده !
خسته شده ام!
نفس کم اورده ام !
و
هر زمانی که زیادی مطمئن شده ام...
بیشتر زمین خورده ام!
من به دنبال همین دویدن ساده
آنقدر به زمین خورده ام
که
از تار و پود این،جان خسته
چیزی باقی نمانده.
و من در نهایت این زندگی...
روزی در میان شب های زندگی ام!
از کل این دنیا متنفرشده ام.
من هرگز انتقام نگرفته ام .
اما!
امروز،ازمعبودم خواستم؛که انتقامم را از شهر بگیرد...
حتی اگر من هم زیر این ویرانه ها آوار شوم
🥀از همراهی تون سپاسگذارم.

🩵از سیاهی چرا هراسیدن
شب پر از قطره های الماس است
آنچه از شب بجای می ماند...
عطر خواب آور گل یاس است.