
دوستت دارم،
یک جمله ساده نیست
بار دنیایی را یدک میکشد
که فرشتگانش شبها
به خواب کودکان میآیند
دوستت دارم،
چهار هجای شتابزده است
که از زبان سادهدلی بیرون میآید
و همان بدو زایش،
در سرمای جهان منجمد میشود
دوستت دارم،
گرچه پایان را میدانم
صدها مرتبه راه پیمودهام
و حماقت را همه مردم شهر
در چشمانم دیدهاند
دوستت دارم،
به پهنای جسارت و حماقت بشریت!
خشایار پورک پور
۲۶ آبان ۱۴۰۵
۰۴:۰۳ بامداد
شیراز