ویرگول
ورودثبت نام
خنده های آبی
خنده های آبیمن برای ادامه حیات نیاز دارم بنویسم
خنده های آبی
خنده های آبی
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

همچنان در تهران

روزهای یکی پس از دیگری میگذرن. همون طور که گفتم برای پرستاری از مادربزرگم ۱۹ روزه که اومدم تهران و تا آخر آذر هم وضع به همین منواله. یادتونه گفتم از سال ۸۶ یه وبلاگ داشتم که خیلی مسخره درشو تخته کردم؟ هر وقت میام ویرگول دقیقا همون حس و حال خوش سالهای قبل که تو وبلاگ قدیمیم مینوشتم تو دلم زنده میشه. اینجا نوشتن حالمو خوب میکنه مثل یه دوست رازدار که میتونی همه رازهای مگوتو باهاش به اشتراک بذاری.

این روزها بیش از پیش دارم رو عشق به خودم کار میکنم، مثلا تو بهترین لیوان برای خودم چایی میریزم و بهترین لباسهام رو میپوشم. قبلا اگه لباس خوبی داشتم تنهایی برای دل خودم نمیپوشیدم و میگفتم صبر کن هر وقت مهمون داشتم میرم سراغش بذار نو بمونه. یا اگر رژلب روبراهی داشتم میذاشتم توی مهمونی یا مراسمی ازش استفاده کنم اما این روزها همش رو برای دل خودم مصرف میکنم

راستی یه اعتراف خنده داری هم بکنم! یکی از سرگرمی های عمده من خرید آنلاینه، قبلا ساعتهای زیادی رو توی سایتها و پیجها میگشتم که اگر روزی با فلانی رفتیم فلانجا بپوشم! حالا با سناریوهای مختلف مثلا یه بار بهم گفت منو به یکی از عروسیهای شهرشون میبره و باورتون نمیشه من تا مدتها داشتم تو سایتها برای خودم دنبال یه لباس مناسب میگشتم??? نه به باره نه به داره!!!! آدمو سگ بگیره جو نگیره! یا یه بار بهم گفت میخواد منو دعوت کنه خونشون و باز ماجرای من و زیر و رو کردن سایتها و کلی داستان این شکلی که البته هرگز هیچ کدومشون از حد حرف فراتر نرفت و فقط خرج لباس رو دست من گذاشت! بگذریم

این روزها واسه اولین بار دارم واسه دل خودم خرید میکنم نه برای اینکه سالی ماهی سکندری با کسی برم کافه ای جایی و اونجا بپوشم. درسته یه ناامیدی و غم ریزی تو این جور خرید کردنم حس میکنم اما میدونم تهش دیگه تو ذوقم نمیخوره و چشم براه نمیمونم!! ?

دختر توی عکس میشد من باشم
دختر توی عکس میشد من باشم

#خنده_های_آبی



۱۰
۶
خنده های آبی
خنده های آبی
من برای ادامه حیات نیاز دارم بنویسم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید