برگشتم جزیره و دو هفته تمام با تحمل معده دردناک و ریه بیمار کمر به نوسازی خونه بستم.
کتاب شفای زندگی که مدتها پیش خریده بودمش و داشت واسه خودش خاک میخورد مثل یه معجزه وارد زندگیم شد و به طرز عجیبی حالمو خوب کرد. کلا کتاب خوندن حالمو خوب میکنه. خلاصه فکر میکردم میتونم نوسازی منزل رو دو هفته ای جمع کنم ولی حالا در آستانه هفته سوم هستم و پیش بینی میکنم یه هفته دیگه هم کار دارم. و البته کار خیلییییییی بهتر از چیزی شد که انتظارشو داشتم. میتونم با قاطعیت بگم بالاخره در آستانه ۴۰ سالگی صاحب کنج امنی شدم که حتی اگر ازش دور باشم بازم دلم بهش خوشه و این خیلیییی لذت بخشه. حتی میتونم با خیال راحت دوستانی داشته باشم و دعوتشون کنم خونم و دور هم بگیم و بخندیم.
خدایا اگه بدونی چقدررررر به خاطر این اتفاق خوشحالم حس میکنم تو دلم ده تا کورد با شادی دارن میرقصن.
راستی با آقای آ کما فی السابق به عنوان دوست معمولی در تماسم. یه حس بی ضرری بهش دارم، یه جور عجیب. یه دوست داشتن بدون توقع نمیدونم این حس از کجا میاد ولی هر چی که هست حالم خوبه و آرامش دارم.
با این آپلود این عکس یه کوه انرژی و حال خوش از جنوب کشور برای خواننده های این متن میفرستم.

#خنده_های_آبی