باید یه نفر استخدام کنم که روزها بیاد یادم بندازه نوشتن اینجا چقدر حالمو خوش میکنه. اصلا وقتی اینجا مینویسم یهو عاشق خودم میشم. شاید چون خواننده های وبلاگم حرفهایی رو ازم میشنون ک حتی جرات ندارم اونا رو به خدا بگم.
خب تولدم اومد و رفت، آقای آ فکر کرده خیلی زرنگه، از سویی نه میخواد اونقدر باهام صمیمی بشه که تعهدات یه رابطه سالم بیوفته رو دوشش، از سویی افتاده تو ترحم و رودروایسی و نمیخواد کاملا منو کنار بزاره. یه رابطه لوس مسخره دوست معمولی که تکلیفش معلوم نیست. خبر خوب اینکه من برای قطع این عضو بدنم گریه هامو کردم و دردهامو کشیدم، دیگه به حالم فرقی نمیکنه چالش کنن یا دانشجوهای پزشکی روش تحقیق کنن. وقتی از من جداست؟!! مثلا امشب باز یه عکس از خودش فرستاد که ریش و سبیلش رو زده بود و شتتتتتت نگم براتون که قیافه بدون ریشش غیر قابل تحمله!! قبلا هم همینجا نوشتم که اگر دو سال پیش این شکلی بود هزارسال سیاه هم عاشقش نمیشدم!!
خب بگم براتون از خانم خنده های آبی که جدای از این مسخره بازیا، این روزها حالش خوبه. داره از زندگی لذت میبره، سعی میکنه شادی های کوچک رو ببینه و در حال زندگی کنه. رها از گذشته و آینده
راستی سال نوی میلادی هم مبارک! انشاءالله سال دیگه کنار برج خلیفه آتیش بازی سال نو رو نگاه کنم و براتون بنویسم. ??
این روزها مثل یه بچگیهام تهران گردی میکنم... مثل وقتایی که مدرسه تعطیل میشد و من با اولین پرواز روانه تهران و دنیای متفاوتش میشدم. همونقدر هیجان انگیز همونقدر شاد و شنگول.
و در آخر یه کوه انرژی مثبت و حال خوش میزارم این پایین هر کسی از اینجا رد شد ناخودآگاه تو دلش امید جوونه بزنه.???????????????????????????

#خنده_های_آبی