باورت میشه حتی مسجهای منو جواب نمیده. چقدر نامرده و چقدر حقیرم من. ولش کن... میدونی که خدایی که تازه بهش شک داری چطور آدمهایی که دلت رو شکستن به خاک سیاه نشوند.
مرحبااا خوب تونستی منو از خودت متنفر کنی. تو یه نامرد تمام عیاری که حتی حرمت نون و نمکی که با هم خوردیم رو هم نگه نداشتی. حتی روزی که داری تاوان این لحظه های منو پس میدی هم دلم برات نخواهد سوخت. تو به من و به خدای من ثابت کردی لیاقت هیچی رو نداری. چقدر متاسفم که باید برگردی به همون نقطه صفر شروع .. نقطه صفر قبل از آشنایی با من. بهت نگفته بودم نفرینهای من زودتر از دعاهام جواب میده؟