توی فیلم عصر یخبندان ۲، حیوانات داخل یه محوطه زندگی می‌کردند که دورتادورشون با دیوارهای یخی احاطه شده بود. یه روز شایعه شد که یخ‌ها دارند آب می‌شند و به‌زودی کل محوطه می‌ره زیر آب. هیچکس باورش نمی‌شد و همه خوش و خرم مشغول زندگی بودند، تا اینکه شخصیت‌های اصلی فیلم به صورت اتفاقی متوجه شدند که این داستان واقعیه و یک اتفاق بزرگ در حال افتادنه.
چند وقتی هست که حال همین عکس رو دارم و با چشم‌های خودم دارم می‌بینم که شکل دنیا در حال تغییره. اگه احیانا ماهی یا پرنده هستید که فعلا اتفاق زیاد عجیبی براتون رخ نخواهد داد ولی ما چهارپایان رو به نظر هوش مصنوعی قراره غرق کنه. قایقی باید ساخت.
از آب گل‌آلود فرانسه هر کسی تا بتونه ماهی می‌گیره. از صداوسیمایی که بی‌صبرانه منتظره تا پلیس کسی رو بکشه تا کشتن ایرانی‌ها رو با خون فرانسوی حلال کنه، تا مسلمانانی که از فتح اروپا و جواب‌دادن به مهمان‌نوازی فرانسوی‌ها لذت می‌برند. سهم ما هم از این آشفته‌بازار حسرت و درده طبق معمول. فهمیدیم که توی فرانسه نه ماشین مقدسه و نه اموال عمومی، بلکه جون آدمیزاد از همه چیز مهم‌تره؛ برعکس اینجا که به نظر چیزی که زیاده، خون آدمیزاده و بی‌ارزش‌تر از سطل زباله. خون می‌ریزیم تا به دنیا پادشاهی کنیم. اون قدیما مگه دین و دنیا با هم سر ناسازگاری نداشتند؟ از کی دنیا انقد ارزشمند شد؟
مدتی هست که در اوقات فراغت و قبل از خواب به پادکست «شاهنامه‌ی فردوسی» از «امیر کاوه» گوش می‌دم. برای منی که حال و حوصله‌ی مطالعه‌ی کتاب سنگینی مثل شاهنامه رو نداشتم، این پادکست خیلی دوست‌داشتنی و جذابه. به زبان امروزی داستان‌های شاهنامه رو به ترتیب و خیلی جذاب روایت می‌کنه و آدم واقعا از بزرگی شاهنامه و فردوسی لذت می‌بره. اگه فرصت داشتید حتما چند قسمتی گوش بدید، احتمالا خوشتون بیاد. من انقد از شاهنامه و جزئیاتش خوشم اومد که بعد از پادکست، احتمالا برم سراغ خوندن خود شاهنامه.
سایه‌ی جنگ همچنان روی سر کشوره و مملکت لنگ در هوا. یه بابایی نوشته بود که شب ماشینی رو قولنامه کرده بودند، به قیمت مثلا ۱۰ میلیارد. فردا صبح خریدار می‌ره و طلا می‌فروشه تا پول فروشنده رو بده. اما تا طلاها رو می‌فروشه، ماشین مثلا ۱ میلیارد گرون می‌شه. فروشنده هم زنگ می‌زنه و می‌گه ماشین گرون شده؛ پشیمونم و نمی‌فروشم. مبلغ ضرر و زیان که مثلا ۵۰۰ میلیون بوده رو هم به عنوان خسارت به خریدار پرداخت می‌کنه. خریدار می‌ره تا طلاهایی که فروخته بود رو دوباره بخره و متوجه می‌شه طلا هم گرون شده و باید مثلا ۱ میلیارد بذاره روی پولش تا همون میزان طلایی که داشت رو بخره. یعنی هم فروشنده و هم خریدار، نفری ۵۰۰ میلیون ضرر کردند و آخر سر هم نه چیزی خریدند و نه چیزی فروختند. حالا شما تا صبح بفرمایید که اقتصاد مال خر است و بزن که خوب می‌زنی. ما که خوردیم و خوب هم خوردیم. نوش جونمون.
ایام عید زنگ زده بودم به خاله‌ام تا تبریک بگم و احوالی بپرسم. پرسید خبری از نی‌نی نیست؟ گفتم خاله‌جان توی این شرایط جنگ و آینده‌ی نامعلوم، سگ می‌زاد؟ دیدم مادرم لبش رو گزید. تلفن رو که قطع کردم گفت عروس خاله بارداره. گفتم: آینده روشن است.
