
چرا کتاب محاکمه عادتها از سبک و قالب مشخصی پیروی نمی کند ؟!
منتقدین عزیز در این باره به نکته واقعا درستی اشاره کرده اند .
من هم با نظر آنها موافق هستم .
هر کسی تنها دو کتاب رمان خوانده باشد ، متوجه می شود که کتاب محاکمه عادتها اصلا شبیه رمان نیست ( مثلا شبیه رمان کوری نیست )
در قالب رمان جادویی هم قرار نمی گیرد !
رمان فانتزی نیست .
رمان کلاسیک هم نیست .
نمی توان گفت که رمان علمی تخیلی است !
از طرفی شبیه کتابهای علمی هم نیست ( مثلا شبیه کتاب عادتهای اتمی نیست )
شبیه کتابهای حقوقی هم نیست !
شبیه فیلم نامه هم نیست !
شبیه بیوگرافی هم نیست!
شوربختانه ، نمی توان سبک خاصی را که صد در صد با آن همخوانی داشته باشد ، معرفی کرد !
و حالا سوال پیش می آید
چون " کتاب محاکمه عادتها " شبیه هیچکدام از این سبک و قالب ها نیست ، حق حیات ندارد ؟!
اصلا چرا سبکها و قالبها شکل گرفته اند ؟!
چون دسته بندی کتابها را تسهیل کنند ،بشود آنها را به راحتی در کتابخانه ها بایگانی کرد و هزاران مزیت دیگر
حال نباید اجازه بدهیم که این سنت حسنه ، به مرور تبدیل به عادت تبعیت محض و بی چون و چرا از سبکها شود !
و نباید هر نوع تغایر با آن را هنجار شکنی دانست !
کتابخوان ، کتاب را برای این می خواند تا از قالبهای فکری محدود کننده بگریزد و حال چرا باید نویسنده خود را اسیر آن سبک و قالب ها کند ؟!
چه اشکال دارد که اجازه دهیم که بال اندیشه به هر کجا که می خواهد پر بگشاید !
سخن پایانی :
کتاب محاکمه عادتها را در هر سبک و قالبی که میخواهید قرار دهید .
برای نویسنده ، هدف کتاب مهم تر از حفظ سبک و قالب آن است .
امیدوارم که به این هدف دست پیدا کرده باشیم
و آن هدف چیزی نیست جز : ایجاد تلنگری در سبک زندگی خوانندگان