با دوستم داشتیم چت می‌کردیم؛ از پدرش می‌گفت که 82 ساله است و خدا را شکر سالم و توانمند است، سالهاست بازنشسته شده و تا امروز با تاکسی کار می‌کرده تا کمک خرجی باشد برای زندگی‌شان.
دوستم می‌گفت ما بچه‌ها همگی سر خانه و زندگی‌مان رفته‌ایم، همگی تحصیلات دانشگاهی داریم و این را مدیون تلاش پدر هستیم. حالا همگی متفق‌القول می‌خواهیم کاری کنیم پدر دیگر با تاکسی کار نکند و واقعاً بازنشسته شود. اما پدر پایش را در یک کفش کرده که من در خانه نمی‌توانم بیکار بمانم. اگر تاکسی نه، باید یک کار دیگر پیدا کنم!
بچه‌ها فکرهایشان را گذاشته‌اند وسط اما به نتیجه نرسیده‌اند. همگی کارمند هستند، اگر یکی‌شان مغازه داشت شاید گوشه‌ای از کار مغازه را به پدر می‌شد سپرد و آنجا سرگرمش کرد، اما متأسفانه این امکان را ندارند.
حرفهای دوستم تا چند روز ذهنم را درگیر کرده بود و داشتم فکر می‌کردم واقعا برای فردی در آن سن و سال چه کارهای سبکی یا سرگرمی‌هایی وجود دارد؟ پدر دوستم اهل رفیق‌بازی و پارک رفتن و روی نیمکت نشستن و با بقیه هم سن و سالانش حرف زدن نیست، شطرنج و تخته هم بازی نمی‌کند، تمام عمر فقط کار کرده و هدفش تأمین زندگی خانواده بوده، چه هدف جدیدی را می‌تواند جایگزین کند تا احساس نکند عمرش بی‌معنا شده و وقتش به بطالت می‌گذرد؟
کمی سرچ کردم، به جز اطلاعات قدیمی در سایت شهرداری تهران مبنی بر کلاس کُر برای سالمندان در یکی از فرهنگسراها، متأسفانه برنامه دیگری برای این گروه پیدا نکردم.
در کانالی در بله، به اسم هفت پنجره زندگی، پست جالبی دیدم از معرفی فیلم "کارآموز" که انگار دقیقاً برای همین دغدغه دوستم و من نوشته شده بود. لینکش را برای دوستم فرستادم و فیلمش را هم در اپلیکیشن پیدا و نشان‌دار کردم که در اولین فرصت ببینم. بقیه پستهایشان را هم نگاه کردم، ظاهراً کسانی هستند که دارند به زندگی میان‌سالان با دید دیگری نگاه می‌کنند. در جامعه‌ای که رو به پیری می‌رود، به نظرم کارشان ارزشمند است.
یک کانال دیگر هم در جستجوهایم دیدم به اسم چهل سالگی که آقای حلاجیان گرداننده آن است، مطالب جالب و تأمل‌برانگیز آن کانال را هم دوست داشتم، نه اینکه منحصراً برای گروه سنی خاصی باشد، فکر می‌کنم برای آدم‌های متفاوت‌اندیش و عمیق ارزش دنبال کردن دارد.
حرفهای دوستم تلنگری بود برای خودم، که فکر کنم چند سال بعد که از مرز بازنشستگی خواهم گذشت، برای بعد از آن چه خواهم کرد؟ اگر دغدغه تأمین معاش نداشته باشم آیا هدف معناداری برای ادامه زندگی خواهم داشت؟
یا این روزها آنقدر درگیر کار و کسب درآمد و گذران زندگی هستیم که حواسمان نیست برای مرحله بعد زندگی، چیزهایی از جنس سرگرمی شاید نیاز خواهیم داشت. خوب است از الان به آن فکر کنیم.
شما اگر به جای پدر 82 ساله دوستم بودید چکار می‌کردید؟
