در سوم نوامبر، همزمان با انتخابات ریاستجمهوری در سراسر آمریکا انتخابات مجلس نمایندگان و همچنین انتخابات یک سوم مجلس سنا (به همراه انتخابات میاندورهای دو کرسی خالیشدهی این مجلس) برگزار میشود. نظام سیاسی این کشور، یک ساختار سیاسی ریاستی است اما کنگره هم اختیارات ویژهای دارد که به این دو مجلس اهمیت میدهد.
کنگره است که میتواند بودجه دولت را مصوب کند یا حتی اعلان جنگ از اختیارات کنگره این کشور است. در انتهای سال 2018 میلادی به واسطهی عدم تصویب بودجهی این کشور، 35 روز تعطیلی فعالیتهای غیرضروری دولت صورت پذیرفت. دلیل عدم تصویب بودجه، تعطیلی ناشی از بنبست بر سر تأمین خواسته ترامپ برای 5.6 میلیارد دلار بودجه فدرال برای ساخت دیوار مرزی بود. بنابر این انتخابات همزمان کنگره با ریاستجمهوری اهمیت ویژهای خواهد داشت. هر دولتی که بر سر کار بیاید برای رسیدن به اهداف قانونگذارانهی خود نیاز دارد تا کنگرهای همراه با خود داشته باشد تا در تصویب قوانین با او همکاری کند و رییسجمهوری نیاز نداشته باشد که مصوبات آنها را وتو کند یا به امضای فرمانهای اجرایی اقدام نماید که ممکن است توسط دادگاهها به چالش کشیده شود. همچنین رای اعتماد سنا به وزرا و قضات دیوانعالی اهمیت ویژه دارد. دیوانعالی نهادی است که میتواند قوانین ایالتی را ابطال کند یا فرمان اجرایی را به چالش بکشد در نتیجه ترکیب آن اهمیت دارد. هر یک از قضات دیوان، مادامالعمر یا تا زمان استعفا عضو این دادگاه هستند و بر اساس پیشنهاد ریاست جمهوری و تایید سنا عضو میشوند. ترکیب نه نفرهی دیوان در مسائلی که گرایش ایدئولوژیک دارد، همچون سقط جنین، مهاجرت و ... میتواند حائز اهمیت فوقالعاده باشد و از همین جهت برای سیاست آن کشور ترکیب سنا اهمیت ویژه دارد. برای ما ایرانیها هم کنگره اهمیت دارد، زیرا در زمان تصویب برجام کنگره با اوباما همسو نبود و حتی به دنبال رد برجام بود. در همان زمان بعضی بیان میکردند که چون برجام مصوبه کنگره را ندارد، رییس جمهور بعدی موظف نیست در آن توافق بماند. حالا شاید اگر توافقی بین ایران و آمریکا شکل بگیرد، همسو بودن کنگره و رییسجمهور اهمیت مضاعفی خواهد داشت تا شاید این بار توافقی با پایان خوش اتفاق بیفتد.
نکتهی مهم در طراحی انتخابات مجلسین آمریکا این است که نظام انتخاباتی بر مبنای هر حوزهی نمایندگی، یک نماینده تعریف شده است و برنده کسی است که بیشترین آرا را کسب کند. در نتیجه در این حوزهها نامزد حزب سوم احتمال برنده شدن اندکی دارد، مگر آن که انتخابات در حوزههایی خاص که گرایشهای سیاسی به سمت لیبرتارینها وجود داشته باشد یا نامزد مستقلی بتواند در این حوزهها خودی نشان دهد. از همین روست که انتخابات در تمامی مجالس بین دو حزب اصلی است.

مجلس سنا شامل 100 نماینده است که از هر یک از ایالات پنجاه گانه، دو نماینده دارد و طول دورهی نمایندگی شش ساله است. در این دور از انتخابات سنا، برای 35 صندلی رقابت برگزار میشود که در حال حاضر 23 صندلی در اختیار جمهوریخواهان است و 12 دموکرات نیز بر آن حاضر هستند. بر 65 صندلی دیگر سنا، 33 دموکرات و 30 جمهوریخواه حاضر هستند و دو سناتور نیز مستقل معرفی میشوند که در بیشتر رایگیریها با دموکراتها همراهی نشان میدهند. در ترکیب مجلس صد نفرهی سنا رسیدن به حدنصاب 50 نفر برای ریاستجمهوری اهمیت فراوان دارد زیرا در صورتی که در رایگیریها رایها مساوی شود، معاون رییسجمهور است که با رای دادن به نفع تصویب یا رد پیشنهاد، موجب تصویب قانون میشود. جمهوریخواهان امید دارند که بتوانند همچنان اکثریت سنا را حفظ کنند. اتقاقی که فعلا دور از ذهن نیست ولی تلاشها برای انداختن نمایندگان جمهوریخواه در کمپین دموکراتها جدی دنبال میشود. دموکراتها امیدوارند چهار صندلی ایالتهای مین، کلرادو، کارولینای شمالی و آریزونا را در این انتخابات کسب کنند و از همین جهت از تمامی کشور منابع مالی را برای حوزههای خاص بسیج میکنند. در نظام سیاسی آمریکا، رهبری حزبی آنچنان که در احزاب اروپایی وجود دارد، شکل نگرفته است و رهبر حزب در سنا و رییسجمهور و بعضی چهرههای سیاسی تلاش میکنند وضعیت را متناسب با آنچه مفید میدانند یا میخواهند اداره کنند. نمایندگان جمهوریخواه اما با مشکلی بد مواجهند. آنها میدانند که خود به تنهایی نمیتوانند تامین مالی کمپینهای انتخاباتیشان را انجام دهند و از همین رو امید دارند که از ستاد ترامپ به آنها کمک شود. در نتیجه این نمایندگان مجبور خواهند بود که برای حفظ صندلی خود بیشتر و بیشتر به ترامپ نزدیک شوند، از او حمایت کنند و هر کاری لازم باشد را انجام دهند تا او از آنان حمایت کند.
انتخابات مجلس نمایندگان در امسال نیز، رقابت مهم دیگر است. طول دورهی نمایندگی در این مجلس دو سال است و هر ایالت بستگی به جمعیت، نماینده دارد. در انتخابات دور پیشین در سال 2018، دموکراتها 235 کرسی کسب کردند و جمهوریخواهان 199 کرسی، یک کرسی نیز به مستقل رسید. در سال 2016، 241 کرسی در اختیار جمهوریخواهان قرار گرفته بود و 194 کرسی، متعلق به دموکراتها بود و آنطور که اکنون به نظر میرسد، دموکراتها میتوانند صندلیهای خود را عموما حفظ کنند و ترکیب مجلس را همچنان آبی نگاه دارند تا نانسی پلوسی، سیاستمدار زن کالیفرنیایی همچنان بر صندلی ریاست مجلس نمایندگان تکیه دهد و از این تریبون با سیاستهای ترامپ مخالفت کند.
در تمامی نظرسنجیهای انتخاباتی، درصدی از خطا وجود دارد و از همین جهت، نگاه کردن به دیگر ابزارها و گزارشها برای تحلیل انتخابات مفید است. نظرسنجیهایی که برای نامزدهای انتخاباتی بویژه سنا برگزار میشود از همین جهت برای تحلیلگران ستادهای انتخاباتی اهمیت دارد تا بدانند وضعیت آنها در آن ایالت تا کجا میتواند بدتر یا بهتر شود و هزینههای انتخاباتی خود را چگونه انجام دهند. به همین خاطر در انتخابات امسال ریاستجمهوری که در چند ایالت خاص رقابت شدیدی بین ترامپ و بایدن برقرار است، وضعیت نظرسنجیهای سنا در آن ایالتها اهمیت دارد و برای پیشبینیکنندگان انتخابات، کنترل روندها در این نظرسنجیها هم به درد بخورد.