چاهِ عن بود و تا خرخره پُر. زیر پای مهندس یهو خالی شده بود و اگه سریع بوته‌ی کنار چاه رو چنگ نزده بود، می‌افتاد توش. با همین حادثه معلوم شد که یه چاهِ عن وسط باغ بوده و ما ازش بی‌خبر. روی دهانه‌ش چندتا الوار و برگ‌های خشک بود. برای همین اصلاً نمی‌شد دیدش. مهندس هم شانس آورده بود. همون موقع همه به شک افتادیم که نکنه سگِ دکتر که از دو روز قبل گم شده بود، افتاده اون تو؟ سرِ این بحث بود که اگه افتاده بوده توی اون چاه، الوارها باید شکسته می‌شدند و مهندس متوجه می‌شد و چه و چه. محتمل‌ترین حدس این بود که شاید همون پریروزا که سگ گم شد و به صاحبِ باغ زنگ زدیم و اون هم اومد و توی باغ گشتی زد، متوجه شده الوارای روی چاهِ عن شکسته شدن و خودش دوباره درِ چاه را پوشونده.
مهندس گفت: «یارو که تنهایی جایی نرفت و اصلا چند دقیقه‌م تنها نشد که فرصت کرده باشه درِ چاه را بپوشونه.»
برادرزاده‌ی مهندس گفت: «اصلا اون روز انقدر همه هُل بودیم و تنش بالا بود که قطعا هیچ‌کدوم یادمون نیست که یارو تنها شده یا نه.»
زنِ دکتر گفت: «شاید وقتی هوا تاریک شده صاحبِ باغ دوباره برگشته؛ ما که همه چپیده بودیم توی ویلا و کسی حواسش به باغ نبود.» اصرار داشت زنگ بزنیم صاحبِ باغ بیاد و سوایِ مسئله‌ی سگ، در مورد این چاه و اینکه چرا نگفته همچین چیزی اینجاست و اینکه چرا درش خوب پوشیده نشده، باهاش حرف بزنیم؛ چون ممکن بود کسی اون تو بیفته.
دکتر گفت: «زنگ بزنیم بیان چاه را تخلیه کنن و اگه سگ را هم اونجا پیدا کردیم، دهنِ صاحبِ باغ را صاف کنیم.»
برادرِ زنِ دکتر گفت: «پولِ تخلیه را خودِ صاحبِ باغ باید بده، به ما چه؟ باید بیاد و تخلیه کنه و اگه سگ اون تو بود، دهنش را صاف می‌کنیم.»
مهندس گفت: «من خودم دهنش را صاف می‌کنم؛ چه تخلیه کنه چه نکنه، چه سگِ دکتر باشه اون تو چه نباشه.» چون نزدیک بوده خودش بیفته توی چاهِ عن.
خلاصه آخر سر زنگ زدیم و صاحبِ باغ را کشوندیم ویلا و بعد بردیمش کنارِ چاه و کلی سرش غُر زدیم. از وجود اون چاه خبر نداشت. گفت یه ساله که باغ و ویلا را خریده و اصلا تا حالا یه گشتِ حسابی توی کلِ باغ نزده. گاهی با خانواده‌اش اومدن ویلا و بقیه‌ی وقتا هم که اجاره‌اش داده. خودِ باغ را هم به کسی دیگه‌ای اجاره داده و خیلی داخلش نرفته تا ببینه توش چاهی هست یا نه. فروشنده هم چیزی در این مورد بهش نگفته بوده. براش عجیب بود که چاهِ عن، لبالب پر، وسط باغ چیکار می‌کنه؟ واسه‌ی همین خودش از همه کنجکاوتر و پیگیرتر بود و به بنگاه‌چی و باغبون و کی‌وکی زنگ زد. بدون اینکه کسی بهش بگه، خودش ماشینِ تخلیه‌ی چاه خبر کرد. حتی همون شب خاک سفارش داد که بعد از تخلیه، چاه را پر کنند.
ماشینِ تخلیه صبحِ زودِ فردایِ اون شب اومد. جسدِ سگ توی چاه پیدا نشد. اما جسدِ یه مرد پیدا شد. صاحبِ باغ به پلیس زنگ زد و از ما خواست بعد از اومدنِ پلیس و دادنِ توضیحات، یه روز زودتر از موعدمون ویلا را ترک کنیم. گفت نصفِ باقیمانده‌ی کرایه‌ی ویلا را هم نمی‌گیره ازمون. پلیس اومد و همه‌ی ما هم بازجویی شدیم. صاحبِ باغ بازداشت شد و کلی ماجرایِ کارآگاهی شروع شد. ما دیگه نموندیم ببینیم ماجرا چی بوده. سگِ دکتر هم هیچ‌وقت پیدا نشد. اون جمع هم دیگه با هم جایی نرفتیم.
