میتونید این مطلب رو بشنوید

تا حالا به این فکر کردید اگه به جای انسان یکی دیگه از جانداران تکامل پیدا میکرد چی میشد؟ مثلا یکی از اونها که بال دارند، یا یکی از اونها که چهارپا دارند؟ یا آبزیان؟ یا زیرخاکیا، مثلا کرم خاکی؟ فکرش را بکنید اگه کرم خاکی، یا خرچسونه، یا ارهماهی، یا هشتپا، بز، شغال، کبوتر، خفاش، لکلک یا هر موجود دیگهای تکامل پیدا میکرد و به موقعیتی میرسید که الان انسان در زمینههای فنآوری، زندگی اجتماعی، فرهنگ، تعاملات و هر چیز دیگری بهش رسیده، دنیا چه جور جایی بود؟
من تصور میکنم در اون شرایط، ما انسانها تعدادمون انقدری که الان هستیم نبود، حتی ممکن بود منقرض شده باشیم و استخونهای قدیمی چندتایمان توی موزهها و مراکز پژوهشی اون موجودات تکاملیافته نگهداری میشد، البته اگه اونها در مسیر تکاملشون به موزه و پژوهش در تاریخ و این جور مسائل هم علاقمند میشدند. در کل وضعیت و زیست ما را نوع تکامل اونها مشخص میکرد. ممکن بود جزو موجودات رهاشده باشیم و تا زمانی که برایشان خطری ایجاد نمیکردیم باهامون کاری نداشتند. البته اگه اونها موجودات گوشتخواری بودن و دستبرقضا از گوشت ما خوششان میاومد، و در پخت و یا نوع مصرف گوشت انسان به پیشرفتهای زیادی دست پیدا میکردند، احتمالا سه گروه میشدیم. یک گروهمون پرورشی میشدیم، مثلا یه جاهایی ایجاد میشد به اسم انسانداری یا پرواربندی انسان، اونجا انسانها را پروار میکردند تا بعد از رسیدن به شرایط مناسب منتقل کنند به کشتارگاهها. سالنهایی پر از انسان که با چشمانی مملو از ترس و داد و فریاد توی هم میلولند را تصور کنید، و اونورتر یه تعداد دیگه که به صف ایستادند و دارند هدایت میشن به سمت گیوتینها. آنسوتر لاشههای آویزانشدهی بیسر انسان. توی مراحل بعدی هم، کز دادن مو و پوست و خالی کردن محتویات شکم و تکهتکه کردن اعضا و بستهبندی. شاید یه تعداد لاشه را هم درسته و قطعهقطعه نشده آویزون میکردند توی تعدادی وسیلهی نقلیه که بفرستند تولیدیهای کنسرو، سوسیس، کالباس یا خوراکیهایی شبیه به اینها. روی قوطی و کاور کنسرو و سوسیس کالباسهاشون عکس تعدادی از ما که چاق و چلهتر بودیم زده میشد. چاقی دیگه برامون دردسر نبود، بلکه مزیت هم بود.
یه دسته دیگهمون احتمالا بهصورت بدوی و وحشی توی کوهها و جنگلها زندگی میکردیم، دور از چشم اون موجوداتی که تکامل پیدا میکردند. به احتمال زیاد یکی از شکارهای باارزششان بودیم. میاومدند، شکارمون میکردند و با جسدمون عکس یادگاری میگرفتند. حتی توی آلبومهاشون عکسهایی رنگورورفتهای از اجدادشون نگه میداشتند که بال، پنجه یا منقارش را گذاشته روی لاشه تنومند یکی از اجداد ما. ممکن بود تعداد اندکی از اون موجودات تکاملیافته، مخالف شکار و مصرف بیرویهی گوشت ما انسانها بشن، کمپین نه به شکار انسان، یا نه به مصرف بیرویه گوشت انسان راه بندازند، با بچههای انسانها عکس میگرفتند و زیرش پست میذاشتند که به این چشمهای معصوم نگاه کنید، چهجوری میشه تصور کرد موجودی به این نازنینی را خورد؟ بذاریم انسانها راحتتر به زیستشان ادامه بدن، زمین مال آنها هم هست. البته انسانداریها، کشتارگاهها و شکارچیان و خورندگان گوشت انسان احتمالا گوششان بدهکار این حرفها و پستها نبود.
یه دسته دیگهمون را احتمالا اهلی میکردند و به کار میگرفتند، مثلا اگه یه موجود چهارپا، یا حتی بالدار به تکامل میرسید، باتوجه به اینکه دستهای ما انسانها خیلی کاربردیتره، در این راستا ازمون استفاده میکردند، میشدیم کارگران بیجیره و مواجبشون، توی جاهای مختلف و بسته به نوع پیشرفت و فنآوریهایی که بهش دست پیدا میکردند ازمون کار میکشیدند. اولین یافتههای دارویی را اول روی ما امتحان میکردند، یه جاهایی باربر میشدیم، مثلا توی تولیدیهاشون یا مزارعشون، از یه تعدادمون ممکن بود دزدکی استفاده جنسی هم بکنند، حتی یه عده از بیخیالترینهاشون فیلم میگرفتند و پخشش هم میکردند. احتمالا اینهم جزو اون مواردی میشد که مدافعین حقوق انسانها در مخالفت باهاش کمپین راه مینداختند.
یه احتمال دیگه هم اینه که ممکن بود ما را فراتر از این کارهای روزمره به کار بگیرند، یعنی به مرور زمان متوجه میشدند که ما انسانها به دلیل فیزیک و جثه خاصمون امکان انجام کارهای زیادی را داریم، کارهایی که اونا یا توانش را نداشتند یا حالش را. احتمالا سعی میکردند تعداد ما بیشتر بشه، تعداد انسانداریها را افزایش میدادند و کاری میکردند زادوولدمون افزایش پیدا بکنه، بعد دستهبندیمون میکردند و گروه گروه روانهامون میکردند برای انجام کارهای مختلف. یه عدهمون را جنگجو بار میآوردند و میفرستادنمون به جنگ با جنگجوهایی از جنس خودمان که یه جای دیگه پرورششون دادند. یه عدهامون را میفرستادند توی کارخونههاشون، یا هر جای دیگهای که توانمندیهای ما بهکارشون میاومد و ازمون بیگاری میکشیدند. به احتمال زیاد خیلی زود به این نتیجه میرسیدند که کنترل ما انسانها حتی در گروهها و دستههای پرجمعیت هم کار سختی نیست و ما را به هرکاری وا میداشتند. ابزار و راههای کنترل نافرمانی و سرکشی احتمالی ما را هم به مرور پیدا میکردند. جنگها و کشتوکشتارها، کارهای یدی و سخت را میانداختند گردن ما و خودشون از آنچه ما عامل تولید و فرآوریش بودیم استفاده میکردند و لذتش را میبردند. حتی ممکن بود بر سر مالکیت بر تعداد بیشتری از ما انسانها درگیر بشن و یا روشها و تکنیکهایی برای جذب ما به سمت خودشون بهکار ببرند و یا حتی میدزدیدنمون.
شاید اون موقع در تنهاییهامون به این فکر میکردیم اگه به جای اون موجودات تکاملیافته ما انسانها شانس تکامل را پیدا میکردیم زمین جای قشنگتری میشد برای زندگی.