
میدانیم که تربیت یافتگی یعنی قدرت پیدا کردن برای انعطاف داشتن و عکس العمل مناسب نشان دادن در موقعیت های گوناگون اگر هر کسی همانگونه که بوده است بماند خوب یا بد و نتواند در هر شرایطی از خود را متناسب با آن شرایط تغییر دهند این فرد تربیت شده نیست هرچند بسیاری از موارد خوب رفتار کند. تربیت با تغییر ،هم خانواده است.
بسیاری از اوقات ما آدم ها تنها با همان خوبی هایی که با آن زاده شده ایم زندگی میکنیم و تمام از ارثیه صفات خوب پدری و مادری استفاده می کنیم آن وقت اسم آدم حسابی هم روی خودمان میگذاریم در حالی که آدم حسابی کسی است که حسابی خود را تغییر و تکامل داده باشد و در این راه حساب خود را رسیده باشد خوبی های موروثی و غیر اکتسابی ما دلیل خوبی برای خوبی ما نیست.
آدم خوب یعنی آدم خود ساخته و تغییر یافته به این ترتیب وقتی میخواهیم خود را تربیت کنیم تغییر بدهیم و تکامل بخشید و برای حضور در جامعه و زندگی با اقتضائات گوناگونی که دارد آماده شویم با مقاومتهایی در درون خود مواجه می شویم مقاومت هایی که یا ناشی از تنوع امیال ماست و یا ناشی از تعارض خواستههای ما با شرایط بیرونی و موقعیتهای ما .
از اینجا مبارزه با تمایلات و خواسته ها و خواهش های نفسانی آغاز میشود. پس مقابله با دلبخواهی ها یک رکن اساسی برای تربیت است و چون ماه رمضان با رایج ترین و ابتدایی ترین خواسته های انسان در تقابل است لذا یک ماه تربیتی است.