برای خیلی از والدین، ورود به کلاس اول با یک سؤال مهم شروع میشود:
«آیا فرزندم خواندن و نوشتن را فرا خواهد گرفت؟»
اما شاید سؤال مهمتری هم وجود داشته باشد:
«آیا فرزندم از بودن در مدرسه احساس امنیت و آرامش میکند؟»
کلاس اول فقط جایی برای یاد گرفتن حروف، عددها و نوشتن نیست. برای بسیاری از کودکان، اولین تجربه جدی آنها از یک محیط آموزشی است؛ جایی که قرار است چند ساعت از روز را بدون حضور مستقیم والدین بگذرانند، دوست پیدا کنند، سؤال بپرسند، اشتباه کنند و کمکم مستقلتر شوند.
اولین تجربهها ماندگارند
کودکی که در ماههای اول مدرسه یاد میگیرد:
- میتواند سؤال بپرسد، حتی اگر پاسخ را نداند.
- اشتباه کردن بخشی از یادگیری است.
- لازم نیست همیشه سریعترین یا بهترین پاسخ را داشته باشد.
- میتواند احساسات و نیازهایش را با معلم در میان بگذارد.
- مدرسه جایی برای تجربه کردن و کشف کردن است.
احتمالاً با نگرش متفاوتی به سالهای بعدی تحصیل نگاه خواهد کرد.
در مقابل، اگر اولین تجربه کودک از مدرسه با ترس از اشتباه، مقایسه شدن، فشار برای کامل بودن یا نگرانی از واکنش معلم همراه شود، ممکن است خودِ یادگیری برایش به تجربهای پراسترس تبدیل شود.

کودک زمانی بهتر یاد میگیرد که احساس کند دیده میشود، شنیده میشود و پذیرفته شده است.
این به معنای بیقانون بودن کلاس نیست. اتفاقاً یک کلاس امن، قوانین و چارچوب مشخصی دارد؛ اما کودک میداند که قرار نیست به خاطر یک اشتباه، ارزشمند بودنش زیر سؤال برود.
شاید یکی از مهمترین کارهای معلم کلاس اول این باشد که به کودک نشان دهد:
«اینجا میتوانی یاد بگیری، سؤال بپرسی، اشتباه کنی و دوباره تلاش کنی.»
چون کلاس اول فقط آغاز خواندن و نوشتن نیست؛
آغاز رابطه کودک با مدرسه، یادگیری و حتی تصویری است که از توانایی های خودش می سازدـ