که در مسیر امر راهها طی میشود
و تجربیات زیبایی و گاه همراه با درد و سخت یادمانها بر یاد می ماند
گذر از خود
در امتداد گذر ها،گذر از خود سخت ترین واژه بود.
که در این سالیان هنوز در کش و تابش بودیم و در این فرجامها بود
که رد شدن
گذشتن
رها کردن
رسیدن
وصل شدن بود
و اینک من کیوان برای کیهان ،آسمانم می نویسم .
گاه غبار
گاه تردیدها
رنگها
نقشها ،همه و همه در یک مسیر برای آسمانی از جنس آبی و گاه خاکستری برای ردشدن و رسیدن به خود.
فقط خدا می تواند مدد رهد.و چه زیبا نگاری که خوی می آفریند نقش میدهد
جلوه گری می نماید
و می تاباند گره ها را به خود
و او آن می شود
و امید که من او شوم.
کیوان برای کیهان پائیز1400
