
میم
آسمان،
مادرانه را نجوای میداد.
عطرها از یاسها حسن خبر میداد.
مهربانی
و کوثری را ندا میداد
ما زمادر
خاطرات
لبخند
هزار لبخند
و خیال
ولشوره های انتظار
مادران را
مادران احساس
میدارند
.
ما چه گوئیم
از مهر و مهرورزی مادری که می گفت ناممان مادر بود که خود را در ما میدید کوچکی خانه همه شیطنتها لجبازی و ندانسته ها بزرگ که میشدیم مادر خسته ترمیشد
زمان ما را به خود مَشغول میکرد خط فردا و آرزوها را بیخبر کرد که دعای ما را بکند. و همه فردا هر چه شدیدم