
ازدحام هجوها
انحطاط افکار
چرایی رویاها
مانند دیوارهای بلند شهر
مرا به سیاهیها می برد
سکوت است در من
طوفانی
غوغائی بی جان
در مصاف هر فکر که می آید
رد می شوم از خود
دنبالش.،! مانند کودکی شتابان میگردم
تصویرها مانند سایه ها خالی از سیاهی و خاکستری
مرا برد
مرا با خود میبرد
دیوارها !!!در من بلند و بلند تر می شود
و تو هنوز ایستاده ای
شادی.......... چون شروع این همه تردید
خودم هستم
متوجه ام
باید خود رد شوم
بگذرم
از همه این بایدها
همه این تردیدها
میگذرم
میگذارم

و رد می شوم
آری این است
سر فصل یک رد شدن
آزادی
یک قدم
فقط بین مرز بودن و نبودن
فقط یک بودن
با تو گشت
آزاد
رها
رها
همچون
یک

پرنده
رها
آزاد
دیگر برگشت عقب نکنم.!
دیگر برگشت عقب نکن.!
حتی یک لحظه.
دیگر به دیوارها
میله ها
زندان افکارت نرو...!!!
بیرون شو
رها
رها
آزاد
همچون یک پرنده
آزاد، رها، رها.....
کیوان رئیسی پوراشرف
دی ماه 1400