تو بگو....

رهگذر ،مسافر

اگر بگم غزیب باور کن

اگر بگویم رهگذر باور کن

اگر بگویم مسافر باور کن

بیشتر از این از خود نداشتم بگویم که بیخر مسافر و رهگذری غریب در کوچه باغ تالار کتاب شدم .چراغ روشنی مرا به گفتن نوشتن ایستادن واداشت. بگو کیستی بیخبر من اینجا کیستم.

If I say ghazib, believe me

If I say passer-by, believe me

If I say passenger, believe me

I could not say more than that that I became a traveler and a strange passer-by in the garden alley of the book hall. A bright light made me stop writing and writing. Tell me who knows who I am here.