شاید بشه گفت اولین آرزویی که همیشه توی ذهنم میاد نویسنده شدن هست اما اینکه نویسنده کیه برای من یه موضوع غیرقابل فهمه و خب فکر میکنم هیچکسی نمیدونه انتظار خواننده از نویسنده دقیقاً چی هست؟ این روزها کمتر از همیشه کتاب میخونم و بیشتر از همیشه فکر میکنم و باز تنها چیزی که با اطمینان میتونم بگم این آرزو باید جایی بیرون از ذهنم چال بشه و باز هیچ چیزی به جز مکتوب شدن، نمیتونه به آدم نشون بده که تو آدم اینکار نیستی پس این سطور، نمود جنازهای هست که باید به عنوان نویسنده از ذهنم بیرون چال کنم و تو اگر اولین خوانندهای هستی که این رو میخونی فاتحهات را بخون و بزن بر قبر این کلمات.