مثل کسی که اول لاک دستش رو میگیره و بعد براش لباس میخره زندگیام رو ست میکنم ولی با این تفاوت که لاک ممکنه تا اون موقع خشک نشده باشه، امّا شیرازهی ست زندگی من قطعاً از هم پاشیده شده، برنامهریزیها و نوشتن چکلیستها هم کمکی به این دیوانه نمیکنه، نه اینکه زندگی سخت باشه من تعریفی از سختی و زندگی ندارم، زندگیها همیشه آشوب بوده و من نمیدونم چطور اوضاع رو از این تلاطم ابدی نجات بدم، زندگی سگی ترکیب قشنگی برای وصف این زندگی خاکستری نیست، وقتی نمیدونی سگ چطور زندگی میکنه؟ به نظر میرسه خواننده داره زیر لب میگه بسه اینقدر غر نزن امّا زندگی همینه، باید یک جایی غر زد یا گفت و یا نوشت، ما برای این زندگی دعوت نشدهایم که حالا برای متنها و واژهها وسواس به خرج بدیم، اینطوری که سعی کنیم همه جا خوب و خوش و خرم باشیم هم نمیشه یه جایی این تظاهرات کار دستمون میده، آره شاید زندگی یه بازی باشه امّا قطعاً بازیای نیست که کنراد برای هدیهی تولدش در the game ترتیب داده بازیای نیست که از ما آدم بهتری بسازه و بازیای نیست که فینچر کارگردانیاش کرده باشه و ما رو به گند نکشه و ما آدمی نیستیم که طعم امیدواری رو در این داستان پُر تاب شنیده باشیم، ضمناً ما زندگیهامون مثل it’s a wonderful life نیست که بودنمون با نبودنمون فرق چندانی داشته باشه، آره پس مخاطب من با من غر بزن.