ویرگول
ورودثبت نام
Free Thinker
Free Thinker
Free Thinker
Free Thinker
خواندن ۳ دقیقه·۴ سال پیش

ذوق طلب دوست داشته شدن 1

من تنهایم. من ناراحتم. این را دیگر برای این نمی‌نویسم که کسی بخواند. برای خودم می‌نویسم تا تکلیفم برای خودم روشنتر شود. فرقی هم نمی‌کند الآن در فشار و مضیغه برای کارهایم هستم که سخت می‌گذرد، چون در همین روزهاست که اتفاقا انسان نیاز دارد تنها نباشد. واقعا این اوج تحقیر است که برای کسی خودت را کوچک کرده باشی و از احساساتت گفته باشی، از نیازهایت، از چیزهایی که برایت ناراحت کننده است و باز هم او نخواهد در خودش چیزی را تغییر دهد چون اعتقاد دارد خود الآنش درسته، اگر تو درستی چرا من نباشم. تمرین می‌کنم. نبودنت را، تمرین می کنم عادت به ناراحت شدن از تو را، تمرین می کنم رنجیدن، تمرین می‌کنم حس تنهایی را اما دیگر خودم را تحقیر نمی کنم. دیگر حرفی ندارم برایت بزنم. همه را گفته و تکرار برای هر دویمان آزاد دهنده است و این دیگر از فراموش کردن نیست که از مهم نبودنشان برای توست. از نخواستنت.

دنبال چه می گردم وقتی از خودت مسقیم شنیده ام همینم که هستم اگر دنبال چیز دیگری هستی آن من نیستم. آری عین جملاتت را به یاد دارم. من همه چیز را یادم می ماند بر عکس تو، من و دوست داشتنم را نخواستی. اوایل در زندگی فکر می کردم چیز عجیبیست حس دوست داشتن دوستانم، اطرافیانم. چیزی شرم آور که فقط باید برای خانواده ات باشد. اما نه، من اشتباه نمیکردم و نمی کنم. من حق داشتم و دارم دوستانم را دوست تر از دوست عادی بدارم. چون من انسان هستم. یک روح لطیف با احساسات عمیق که در دنیای خودش دوست داشتن و دوست داشته شدن را دوست دارد. همه ی این ها را به تو گفته ام و وقتی صراحتا نخواسته و نمی خواهی دوستت بدارم تا مبادا طلب دوست داشته شدن اضافه از تو کنم، کاری از من بر نمی آید. اما تو باید آگاه باشی که کاری از تو هم بر نمی آید. دلی که شکسته شده هر چند باور نداشته باشی که این حق را دارد دیگر تکه هایش بهم نمی چسبد. تو در روزهای تنهایی من، روزهایی که اقرار کردم احساس تنهایی می کنم من را تنها گذاشتی. تکه های قلبم ترمیم نمی شوند. نه آه کشیده ام و نه در دلم ملامتت می کنم که تو نمی دانی نهایت دوست داشتن چقدر زیباست که سرزنش و دلخور کردن دوست را بر نمی تابد. بر نمی تابد که غمی در چشمهایش بنشاند در حالی که تمام غم و شادی متناقض جهانش از اوست. نوشتن این جمله خیلی سخت است اما نوشتنش شروعی برای عادت خودم است که باورش کنم؛ که تو دیگر آن من سابق من را نداری. تو از من دل شکسته ای به جا گذاشته ای که دیگر در شوق و ذوق طلب دوست داشته شدن از جانب تو را از دست داده است. تو روح من را آنچنان فسرده کرده ای که فقط بار دوست داشتن خودش را به دوش می کشد و برق امید زندگی را از دوست داشته شدن از جانب تو، تکاپوی جریان و تپش قلب ها را برای طلب از قلب تو را از دست داده است. تو باید بدانی روشن ماندن چراغ دوست داشتن من و خاموش شدن چراق امید از دوست داشته شدن توسط تو؛ دیگر آنقدر زیبا نیست، حداقل برای تو دیگر نیست. امیدوارم هیچ گاه آن را حس نکنی و حسرت داشتنش را نکشی که من هنوز هم دوستت دارم و رنج تو را بر نمی تابم.

احساس تنهایی
۰
۰
Free Thinker
Free Thinker
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید