همسایه

بدین وسیله فرا رسیدن بهمن‌ماه را به همه دانش آموزان و دانشجویان مظلوم و رنج کشیده تبریک عرض می‌نمایم.
شاید برای شما آدمیزادها که درس تا می‌خوانید این ماه خوش باشد چون امتحان‌ها تمام می‌شوند اما من به دلیلی دیگر خوشم.
وقتی یک هفته بعد امتحان کارنامه‌های‌تان را می‌دهند از آسمان خوردنی می‌بارد.
به جان خودتان قسم با جفت چشم‌هایم دیدم از پنجره همسایه یک بشقاب غذا سقوط کرد. ولی خدایی دمتان گرم که با این کار غذای مرا تامین می‌کنید!
حالا الان شاید برای‌تان سوال شد که من کی هستم. خب معلوم است دیگه من همان همسایه روبه‌روی‌تان هستم؛ همان خانواده‌ای که کنار درخت روبه‌روی ساختمان‌تان زندگی می‌کنند. ای بابا! چرا دوزاری‌تان دیر می‌افتد؟ من و همسرم خانم پیشی رو نمی‌شناسید؟ من آقای میو هستم دیگر!
راستی خانم پیشی از یکی از شما آدمیزادها گله‌مند است! چرا شما اسم من و خانم قدقد را باهم در یادداشت آورده‌اید؟ خانم پیشی فکر می‌کند من به او خیانت کردم!
پی‌نوشت: مثبت اندیش باشید! شما توهم نزده‌اید، این یادداشت واقعاً توسط یک گربه به نام آقای میو نوشته شده!

وقت‌تان پر از بهمن ماه!

خداحافظ

آقای میو(شیوا کاظمی)