خواهرم

دیروز با خانواده رفتیم تا برای سال‌نو خرید کنیم. با خودم فکر کردم:((اگر آدم تو این شلوغی گم بشه چی می‌شه؟)) و این منفی اندیشی کار دستم داد.

همین‌طور که میان جمعیت بودیم یک هو دیدیم خواهرم نیست. معلوم نبود با جمعیت به کدام سمت رفته.

پدر و مادرم من را کنار یک مغازه گذاشتند و هر کدام یک سمت دنبالش گشتند.

هر آدمی که لباسِ‌شیری پوشیده بود خواهرم می‌دیدم، حتی اگر به جای یک متر و سی دو متر قد داشت.

کمی که از رفتن پدر و مادرم گذشت فکر کردم من هم گم شدم؛ بعد یادم آمد می‌توانم بهشان زنگ بزنم!

کمی که گذشت گفتم:(( اگه خواهرم دیگه پیدا نشه چی؟))جواب دادم:(( آها! یه داستان راجع به امروز می‌نویسم و در فضای مجازی منتشر می‌کنم تا هر کس خواهرمو دیده خبر بده!))

کم کم داشتم فکر می‌کردم اگر پدر و مادرم گم شوند چه باید بکنم، که پدرم در حالی که با موبایلش حرف می‌زد آمد. پشت بندش مادر و خواهرم هم آمدند.

مثل اینکه خواهرم انقدر مستقیم رفته بود که به چهارراه رسیده بود و بعد متوجه شده بود ما همراهش نیستیم. همان جا از خانمی خواسته بود برایش به مادرم زنگ بزند.

بدین ترتیب خواهرم پیدا شد!!!