بیاید قراری بگذاریم. از این به بعد عنوان معمولا نام کتاب یا فیلمی ست که در موردش می نویسم. پس الان درباره کتاب آوازی برای نهنگ می نویسم.

همه ما ممکن است مانند ایریس ناشنوا نباشیم یا محدودیت جسمانی نداشته باشیم اما بیشتر مان در لحظاتی عمیق ترین تنهایی را حس کرده ایم. نیاز به ارتباطات کاملا طبیعی و لازم است اما تنهایی هم آنچنان غولی نیست که در تصور ماست. خیلی از تنهایی ها موجب شده کارهای بزرگ انجام شود. در ضمن بیشتر ما با خودمان تنها نمی مانیم. تا تنها می شویم سروکله گوشی های مان پیدا می شود. همین ریشه خیلی از مشکلات است. گاهی باید با خودمان یک گفت و گوی ذهنی کنیم و ببینیم چه کرده ایم و چه خواهیم کرد.
این را گفتم چون داستان کتاب داستان دخترکی ناشنوا و تنهاست که با نهنگی که صدای متفاوتی با دیگر نهنگ ها دارد آشنا می شود. حالا زحمت بکشید و این داستان خفن را بخوانید!