کیسه ای را که به سرم کشیده بودند پاره بود نور ضعیفی را می دیدم صدا ها برایم مبهم بودند سردی دستبند فلزی را حس میکردم با کمک فردی از پله ها بالا رفتم کاملا از انتخابم راضی بودم همانطور که فکر میکردم پیش رفته بود وهمانجایی ایستاده بودم که باید. هوای خنک صبحگاهی را کامل نفس کشیدم و دوست داشتم از تمام این لحظات لذت ببرم ذره ای ترس در وجودم حس نمیکردم زبری طناب را دور گردنم حس کردم و زمزمه زنی که در گوشم گفت : بیا آب بخور . اصلا تشنه نبودم اما به زور با بطری در دهانم آب ریخت انگار بخشی از مراسم بود گفتم : زودتر تمامش کنید و این آخرین جمله من بود طناب را بالا کشیدند و حلقه دور گردنم محکم و محکم تر شد آخرین صدای که شنیدم شکستن مهره گردنم بود و همه چیز تمام شد.
رها شدم
در آن لحظه من نمردم آنجا فقط یک پایان بود مراسمی برای یک جسد در واقع من از سالها پیش یک جسد شدم درست بعد از آن اتفاق .