وقتی در دوره های کودکی به سر میبردم. اشتیاق زیادی به رسیدن سن نوجوانی داشتم و احساس میکردم وقتی وارد دوران راهنمایی (یا متوسطه اول)میشوم خیلی بزرگ شده ام و ادمی هستم برای خودم.....?به طور کلی حساب خاصی روی این سن داشتم.....
و همیشه بهم میگفتن تو بزرگ تر از سنت میفهی و منم گاهی در تلاش این بودم که ادای ادم بزرگ ها را در بیاورم......
گذشت من وارد این دوره شدم و به سن هایی که روزی ارزویش را داشتم اما با تصوراتم کاملا فرق داشت و چیز هایی را تجربه کردم که فکرش را هم نمیکردم....پستی و بلندی ،اتفاق های ناگوار که تلخی روزگار را بهم چشاند....
البته خوبی هایی داشت حس های خوبی را تجره کردم که برایم تازگی داشت....استقلالی که پسدا کردم هم دوستش داشتم
اما برایم تجربه ای شد که درمورد آینده هیج گاه تصوری نداشته باشم و خیالی نکنم.....
اما اکنون در استانه هیجدا سالگی کنجکاو برای اینکه این سن چگونه هست و چگونه خواهد گذشت؟!
پ.ن نظر شما درمورد سن هیجده سالگی چیه ؟!
