
من یک قربانی ام.....
قربانی تقدیر.....قربانی ناراحتی و غصه های پدر....قربانی فوت پدر....قربانی افسردگی مادر....قربانی لجاجت های خواهر کوچک تر...قربانی عصبانیت های برادر.....قربانی سر شلوغی های افراد دور برم.....قربانی بی معرفتی دوست هایم....حتی من قربانی سیاست های غلط و برجام و مذاکرات با آمریکا هستم....
و اما جایی که به معنای واقعی قربانی شدم برای خودم بود.....من قربانی شخصیت خودم شدم...
قربانی تنهایی خودم شدم....قربانی شخصیت درونگرایی خودم شدم.....قربانی خجالتی بودنم شدم....حتی قربانی تنبلی خودم شدم.....
مثال من مثل گوسفند بیچاره ای هست که برای خوشبختی عروس و دوماد، سلامتی نوزاد، حاجی از حج برگشته،و..... قربانی میشود
پشت وانت ابی خوندم :
قربانی تقدیر نباش استاد تغیر باش
اما من با این جمله کنار نمیام هرچه من تغییر کنم اما باز بازیچه تقدیرم و یک روز و یکجا باز قربانی خواهم شد.....