
یا آدم اشتباهیام؛
یا در سیارهی اشتباهی به دنیا آمدهام؛
یا در زمان اشتباهی زندگی میکنم.
قهر؟ نه. صحبت میکنیم؛ حلش میکنیم؛ حل میشود.
پانتومیم؟ نه. کلامی ابراز میکنیم تا دچار سوءتفاهم نشویم.
جنگ؟ دشمنی؟ کینه به دل گرفتن؟ نه. آرزوی خوشبختی کرده و هرکس به زندگی خودش ادامه میدهد.
تشویش؟ آشوب؟ بهم ریختگی؟ نه. سکوت، سکون، آرامش.
دعوا؟ صدای بلند؟ فریاد؟ نه. مکث کرده، چای ریخته و در آرامش مشکلامان را حل میکنیم.
فرار؟ گریز؟ عقب کشیدن؟ نه. پای اشتباهاتمان میایستیم حتی اگر تاوان آن را با جانمان بپردازیم.
دروغ؟ انکار؟ پنهانکاری؟ نه. مرگ و شیون یک بار.
تکهانداختن؟ پررویی؟ غرور؟ نه. در آغوش کشیدن؛ زیبا صدا زدن؛ محبت کردن.
جلو زدن؟ عجله؟ سرعت؟ نه. صبر میکنیم. مگر برای چه چیزی دیر میشود؟... غصه خوردن؟ :)
ویژگیهای بدی به نظر نمیرسند؛ نه؟ با اینحال به درد زندگی نمیخورند... به درد زندگی نمیخورم.
در دنیایی که دیگران مانند گرگ به هرچیزی چنگ میزنند، گاهی فراتر از نیازشان؛ گاهی بدون دلیل؛ گاهی از روی تخلیه عقدههایشان... همچین انسان آرامی، پذیرفته نیست.
#کتایون_آتاکیشیزاده
#آنچه_شبها_آشکار_میشود