کمر عرق کردهام را به صندلی سرد رستوران تکیه دادم
به صورت بی احساس نگاه کردم
هیچ حدسی نمیتوانستم بزنم
دستانم یخ کرده بودند
قلبم برای ایستادن لحظه شماری میکرد
بغض راه گلویم را بسته بود و نگرانی روی سینهام سنگینی میکرد
تنها چیزی که از ذهنم میگذشت التماس برای سلامتیاش بود
سعی داشتم لرزش دستانم را کنترل کنم و با آرامش برگه آزمایش را از روی میز بردارم
با "بسمالله" گفتن تای برگه را باز کردم
آنقدر تپش قلبم شدید بود که میترسیدم از روی لباس پیدا باشد
در برگه آزمایش تنها دنبال یک کلمه بودم
چشمم روی کلمهی "negative" خشک شد
تصویر برگه را تار میدیدم
تمام شب و روزهایی که برایش نماز توسل خواندن بودم جلوی چشمانم آمد
تمام گریه های شبانه ام
سوره ضحی خواندن های گاه و بی گاهم
گویا تمام نگرانی هایم به یک باره از چشمانم سرازیر شدند
دستم را روی دهانم گذاشتم و صدای هق هق هایم را سرکوب کردم
شانههایم میلرزیدند
من جواب تمام دعاهایم را گرفته بودم
متین از جایش بلند شد و کنارم نشست
با دست طرهای از موهایم را که بیرون آمده بود به زیر شال هدایت کرد
پیشانی ام را بوسید و آرام سرم را روی شانه های مردانهاش گذاشت
در آرام ترین حالت ممکن بودم
شادی پس از مدت ها در دلم جوانه زده بود
متین خوب شده بود!
من هنوز صاحب آن شانه های مردانهاش بودم
هنوز آن صدای گرم و بم و زیبا
هنوز آن قلب مهربانش متعلق به من بود
و سرطان پس از سه سال جنگیدن نتوانست آن هارا از من بگیرد!
#کتایون_آتاکیشیزاده
#توصیف_صحنه♥️?
