
انگشتان باریک،بلند و چروکیدهاش از بند دوربین بالا رفت و روی بدنهی سرد آن از حرکت ایستاد
لنز خاک گرفتهی دوربین اکنون کدر به نظر می آمد
انگار نه انگار روزی ، تصویر زلال ترین عشق جهان را ثبت کرده بود
با انگشت به آرامی گرد و خاک روی لنز را پاک کرد
عینک گردش را روی عسلی کنارش گذاشت
بند دوربین را به گردنش انداخت و با هردو دست دوربین را مقابل صورتش نگه داشت
دوربین را به صورتش نزدیک کرد و با بستن یک چشم ، از چشمی دوربین منظره رو به رو را نگاه کرد
قدیمی بودن لنز دوربین , تصویر را زرد و ناواضح نشان می داد
دوربین را همراه با سرش دور اتاق چرخاند
نگاهش روی آن دلبر چهارشانهی گذشته با موهای پرپشت مشکی و لبخندی جذاب که اکنون کمی خمیده تر ، صورتش چروکیده تر ، موهایش سفید تر با لبخندی مهربان تر بود ، ماند
با دیدنش لبخند عمیقی روی لب هایش نشست که خطوط صورتش را بیشتر به نمایش می گذاشت
انگشتش را روی شاتر حرکت داد
برای لحظه ای صفحهی سیاهی جای تصویر رو به رویش را گرفت
وقتی لنز دوربین مجدد آمادهی زوم کردن بود ، دیگر مردی که روی مبل رو به رو نشسته بود ، دیده نمیشد
دلارام دوربین را کمی پایین آورد تا از بالای دوربین اتاق را از نظر بگذراند که با بوسهی ناگهانی همسرش روی موهای سفیدش مواجه شد
عشق بین آن ها را گذر زمان هم تغییر نداده بود..
نویسنده:کتایون آتاکیشیزاده
#توصیف_صحنه