
مشغول سر و سامان دادن به عکس های گالری بودم
که با رسیدن به یک فیلم دستم روی صفحه گوشی خشک شد
قلبم برای لحظه ای از تپش ایستاد و تنفس را از یاد بردم
گویا تمام تلاش این چند ماهم برای فراموش کردنش ، با یک فیلم قبل از پخش ، روی سرم آوار شده بود
دلم برای پخش کردن فیلم و شنیدن صدای خنده هایش بی قراری میکرد اما عقلم مدام نهیب میزد:« دوباره نه! »
خودم هم میدانستم اگر باز هم نگاهم به آن خنده های دلبرانه بی افتد ، عاشقش میشوم!
نفهمیدم چطور روی صفحه ضربه زدم و فیلم شروع شد
زیر درخت بید مجنون نشسته بود
کتاب را روی دامن بلندش گذاشته بود
به تنه درخت تکیه داده و سرش را کمی عقب برده بود
از شدت خنده ، شانه هایش میلرزید
طرهای از موهای مشکی پرکلاغی اش از زیر شال بیرون آمده بود و کهکشان مشکی چشمانش را قاب گرفته بود
دستش را روی شکمش گذاشته بود و با دست دیگرش سعی داشت جلوی دوربین را بگیرد
چال گونهاش مرا برای بار هزارم می کشت و شنیدن صدای بریده بریده حرف زدن بین خنده هایش دلم را از جای در می آورد
دستش را از جلوی دوربین پایین آوردم
چند لحظه مکث کرد تا خنده ای که نفسش را بریده بود آرام گیرد
نفس عمیقی کشید و همانطور که کتابش را باز میکرد و دنبال صفحه مورد نظر میگشت با لبخند عمیقی گفت:« دوستت دارم!»
سرش را بالا آورد و ذوق چشمانش را در نگاهم ریخت
و من...
تمام شده بودم!
کار از کار گذشت
من... من باز عاشقش شدم...
نویسنده:کتایون آتاکیشیزاده
#توصیف_صحنه