سرش را به شمع های روی کیک نزدیک کرد
رو به رویش نشسته بودم
سرم را به دست راستم تکیه داده بودم و با عشق تماشایش میکردم
چشمانش را بسته بود
بی گمان داشت آرزو میکرد
مژه های بلند و مشکی اش از بین شمع ها دیده میشدند
چتری های روشنش صورتش را قاب گرفته بودند
با فوت کردن شمع ها
لبخند دلبرانهاش از بین دود پدیدار شد
قهوهی چشمانش را در چشمانم ریخت
با دیدن نگاه خیرهام به نگاهش خندید
موهایش را کنار زد و آرام گفت:« حضور تو رو آرزو کردم! »
#توصیف_صحنه
#کتایون_آتاکیشیزاده