با هردو دست سرمای روی میز را حس میکردم
سرم را روی دستانم گذاشتم و چشمانم را بستم
تحمل صدای موسیقی غمگین کافه برایم سخت بود
قفسه سینه ام از شدت بغض و ناامیدی به درد آمده بود
افکار منفی در سرم میچرخیدند و راه هر انگیزهای را سد کرده بودند
اشک در چشمانم ایستاده بود و من از زندانی کردنشان خسته بودم
متین روی صندلی روبه روی من ، آن طرف میز کافه نشسته بود
از وقتی از مطب بیرون آمده بودیم یک کلمه هم حرف نزده بود
میدانستم موقع ناراحتی صدایش میگیرد
نمیخواست متوجه بغض در صدایش شوم
گرمای برخورد نک انگشتانش را به انگشتانم حس کردم
هنوز سرم را از روی میز بالا نیاورده بودم که انگشت کوچکش را در انگشت کوچکم گره زد
سرش را به سرم نزدیک کرد و با صدای گرفتهای که بغض در آن حل شده بود آرام کنار گوشم زمزمه کرد:« اگر هیچ کس با گروه خونی تو از دنیا نره
حتی اگر هیچ قلبی برای اهدا پیدا نشه...
من قلبم رو بهت میدم!» •͡•
#کتایون_آتاکیشیزاده
#توصیف_صحنه☔️?