ویرگول
ورودثبت نام
Jor_land
Jor_landعاشق کتاب و بارون(البته وقتی خونه باشم)?
Jor_land
Jor_land
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

زبانم بند آمده

صبح خبرها را نخواندم گفتم بگذار امروز را جور دیگری شروع کنم و نوشتم میگویند آشپزخانه قلب یک خانه است و من وقتی بیشتر از تعداد وعده های یک روز غذا پخته ام یا خیلی خوشحالم یا از آن ور بوم افتاده ام و تشخیص حال دلم رو میشود از حجم شکر استفاده شده توی کیک و مقدار شکلاتش فهمید و اینکه تلاش می کنم انرژیم را برای فرداهای دیگر حفظ کنم و به خودم اجازه سقوط ندهم دلم نمی خواهد زانو بزنم دلم نمیخواهد اعتراف کنم که کم آوردم پس خودم دست به کار میشوم و سعی می کنم دست از فکر کردن بکشم، من آدم مهمی نیستم و هیچ وقت هم نبودم منظورم از آنهاییست که با یک امضا یا یک حرف زندگی چندنفر را تغییر می دهند اخرِ تمام مسئولیت هایم رهبری تیم والیبال مدرسه بود و گاهی فرصتش پیش می آمد که بخواهم مسئولیت بزرگتر و بیشتری داشته باشم اما ترسیدم و عقب کشیدم و کیک پختم.
می دانم به عنوان یک آدم عادی مثال خوبی نیستم می دانم یک نفرم از میان میلیون ها نفری که هرروز صبح...هر روز صبح سعی می کنند زندگی کنند و هرشب به زور چشمانشان را می بندند اما دوس دارم بدانم دیگرانی که باید امضاهای بزرگ بزنند اجازه ی شک به خودشان می دهند یا نه؟ انها هم مثل من اگر نتوانند عقب می کشند و کیک می پزند یا نه؟
و چند ساعت بعد با دیدن اولین خبر چیزی روی سینه ام سنگینی می کند...
حالا...حالا...حالا... گوشی در دستهایم می لرزد ،زبانم بند آمده خطای انسانی...بله خطای انسانی... خطای انسانی...
هربار کسی دم گوشم فریاد می زند خطای انسانی!
به چقدر شکلات احتیاج دارم؟ چقدر شکر؟
و آخ خطای انسانی...

۶
۰
Jor_land
Jor_land
عاشق کتاب و بارون(البته وقتی خونه باشم)?
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید