ویرگول
ورودثبت نام
Jor_land
Jor_landعاشق کتاب و بارون(البته وقتی خونه باشم)?
Jor_land
Jor_land
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

اقا جان حرف زدن سخت شده

مامان همیشه می گوید : تو قرار بوده پسر باشی و خدا لحظه آخری نظرش عوضش شده وگرنه چطور متوجه نشدی حرف عمه هایت منظوردار بوده یا در همه چیز به جای جزئیات یک تصویر کلی از قضیه یادت می ماند؟یعنی تو واقعا گوشواره های لنگه به لنگه ی دخترعمویم را ندیدی؟
من هیچ وقت آدم دقت به جزئیات نبودم به قول امروزی ها خصلت های ظریف خانم های قری را نداشتم خیلی که سعی می کردم ظریف نگاه کنم ته تهش می دیدم فلانی که تا دیروز موهایش بلوند بوده دوباره مشکی شده و هربار این کلی نگری کار دستم داد باز از رو نرفتم مثلا همین چند روز پیش که با رفیق جان جانانم حرف می زدم و داستان زندگی آشنایی را تعریف می کردم گفتم: آره خلاصه طلاقش داد...
دوست مذکور ناگهان دچار سکته ناقص شده و بی حس شدن اعضای بدنش را دیدم نه که فلانی خیلی برایش مهم باشد نه، از جمله بندی بنده دچار شوک شدید شده بود با لحن عاقل اندر سفیهی گفت: طلاق می گیرن، نمیدن!
آن لحظه گفتم :اوم جدا شدن ...
بعد از آن روز هربار کفگیر دستم بود و غذا هم زدم به این جمله فکر کردم حتی وقتی میوه ها را توی ظرفشان می چیدم یا وقتی از خواب بیدار می شدم و هنوز پتو را کنار نزده بودم.
یعنی چندبار به بار معنایی حرفهایم فکر نکرده ام و تنها به بیرون پرتابشان کرده ام! یعنی هربار که دارم با سرعت نور جمله ها را کنار هم میچینم همین قدر آزاردهنده منظورم را می رسانم؟ یعنی ناخواسته همیشه هم جنسانم را جنس دوم خطاب کرده ام؟
این روزها گفتن هر کلمه سخت شده و تصمیم گرفته ام برای پیشگیری از مشکلات هربار خواستم حرفی بزنم یک موز بردارم و این پا را روی آن یکی پا بگذارم و میوه ام را بلمبانم حالا موز و سیبش آنقدرها فرق نمی کند مهم این است که جلوی حرف زدنم را بگیرم یا حداقل سعی کنم درباره ی این چیزها بیشتر بخوانم(با اینکه جزء دایره ی کتابهای مورد علاقه ام نیست).
شاید اطراف ادبیات فارسی دیوار شکننده ای کشیده اند که کوچکترین تلنگری از بین می بردش!

۲
۰
Jor_land
Jor_land
عاشق کتاب و بارون(البته وقتی خونه باشم)?
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید