
این روزها میشنویم که کرونا برای چند سال مهمان ماست و باید آماده باشیم که با این مهمان ناخوانده همزیستی کنیم. ولی ای کاش صاحب خانه خوبی برای این ویروس نباشیم. ویروسی که از ووهان شروع شد و ذرهذره مرزها و قارهها را در نوردید و افراد بیشماری را مبتلا کرد. حتی قبایل بومی آمازون که از زندگی پیشرفته و متمدن بشر فاصله داشتهاند، نیز از شر این ویروس در امان نبودند. همان طور که میدانید معنی ویروس کرونا، ویروس تاجدار است. اگر این ویروس را امپراطوری فرض کنیم که پایتخت خود را ووهان قرار داد، از طریق سربازان خود توانست کشور به کشور را فتح کند. اما این سربازان چه کسانی هستند؟
خیلی به دنبال اصطلاح یا کلمهای مناسب برای این عده گشتم و کلمهای که در آخر توانستم انتخاب کنم بیخرد بود. بیخردان افرادی هستند که اعتقاد دارند که اگر از هر چه بترسی به سرت میآید، بیخردان افرادی هستند که رعایت بهداشت را موضوعی هم معنی سوسول یا قرتی بازی میدانند. بیخردان افرادی هستند که تصور میکنند که خاصیتی ضد کرونایی دارند و امکان ندارد آنها مبتلا شوند. بیخردان کسانی هستند که لباسهای مد روز میپوشند ولی حاضر نیستند برای ماسک هزینه کنند. بی خردان کسانی هستند که به یافتههای علم اصلا توجهی ندارد. بی خردان کسانی هستند که در جامعه حضور دارند و ضد جامعه حرکت میکنند.
اینها همان سربازهای کرونا هستند که هم خود و هم دیگران را آلوده میکنند و هزینه خوش گذرانی و کم خردی آنها را باقی جامعه و پزشکان و پرستاران باید بدهند.

این افراد حاضر نیستند از لذت مسافرت خود بکاهند ولی خوب حاضرند که گریههای پرستاران برای دوری از کودکانشان را بینند. همهی افرادی که خودشان را قرنطینه کردهاند برای دوری از همین قشر مردم بوده است. همین قشر که با ادا و اطوارهای مختلفی در جامعه حضور دارند ولی در یک چیز مشترک هستند، درک نکردن شرایط و محیط. برای این عده یکی از سختترین توضیحات این است که احتمال دارد، آنها نیز اشتباه کنند. این افراد درکی از شرایط زندگی خودشان و خانوادههایشان ندارند و متوجه نمیشوند که اگر ناقل بانشد ولی مریض نشوند، ممکن است یکی از عزیزان خود ماننند پدر، مادر، همسر و فرزند خود را به کام مرگ بکشانند یعنی بدون هیچ نیتی عزیزان خود را به قتل برسانند. عزیزانی که حاضر بودند برای حفظشان از هر آسیبی جان بدهند ولی چون شرایط محیط را درک نکردند، به ضرر همه گام برداشتند.
بیخردان همانهایی هستند که فضای زندگی آپارتماننشینی را درک نکردهاند و سر و صدا و مشکلاتشان مانند عدم پرداخت شارژ ماهیانه برای همهی ساکنین تبدیل به معضل لاینحلی شده است و هنگامی که پایشان از خانه خارج میشود دیگر دشمنیشان با پاکبانان شروع میشود و حاضر به حمل آشغالهایی که تولید میکنند نیستند و فقط آشغالهای که روی زمین میریزند، آرامششان میکند و هیچ جوره متقاعد نمیشوند که در حال خیانت به جامعهای هستند که در آن حضور دارند.
این افراد اگر به کوه، دریا یا جنگل بروند و بخواهند تفریح کنند به نوعی از اوقات و تفریحشان استفاده میکنند که فقط خودشان شاد و خوشحال باشند و با کثیف کردن ساحل، ریختن آشغال در طبیعت و سوزاندن جنگلها ( چه از روی عمد باشد یا نه) از مسافرت برمیگردن و اذیت و آزار قسمتی دیگر را شروع میکنند و این سبک زندگی معیوبشان را دائما تکرار میکنند.
تعریف کردن حقوق دیگران برایشان امر سخت و محال است و غیر از خوشی شخصی خودشان هیچچیز برایشان ارزشی ندارد و به عنوان مثال اگر پسر باشند، محیطی را برای خانمهای اطرافشان در جامعه میسازند که در آن احساس آرامشی وجود ندارد و تا آنجایی که بتوانند به حقوق دیگران تجاوز میکنند یا بالعکس!
باری بگذریم، این افراد عزیزان و آشنایمان هستند و زمانه تاثیرات کارهایمان را سریعتر به رخمان میکشد مثلا همین رعایت نکردن بهداشت و قرار ندادن ماسک را در نظر بگیرید، الان کرونا فقط چند دقیقه زمان نیاز دارد که کسی را مبتلا کند ولی مثلا تولید دی اکسید کربن شاید چند دهه زمان میخواست تا ما را متوجه عواقبش کند. پس لازم است که بیشتر حواسمان باشد.

اگر فردی در بی سوادی مطلق قرار داشته باشد برای آن عزیزان مراکزی مانند نهضت سواد آموزی وجود دارد تا اگر نیاز سواد را حس کردند به آنجا مراجعه کنند و نیازشان را برطرف کنند. به نظرم همچون پویشی باید در بین مردم و در جامه بهوجود بیاید که به طور موکد استفاده از ماسک و رعایت بهداشت را همه ببیند. همه موظف هستیم که به عزیزانمان مرتب سفارش کنیم که تاثیر بهداشت چه تاثیری بر روی سلامت دارند و چگونه باید از ماسک استفاده کنند. رویکرد آموشمدارِ جامعهی فعال میتواند افرادی که کمتر رعایت میکنند و شاید حتی یادشان میرود را به جمع رعایتکنندگان اضافه کند.
اما پیشنهادی برای سطح شرکتها و سازمانها:
تولید ماسک با مدلهای گوناگون و زیبا میتواند برای استفاده موثر باشد احتمالا اگه در جامعه افراد مختلفی ماسکهایی را مورد استفاده قرار دهند که به نوعی با لباس خود ست باشد، میتوان تصور کرد که روز به روز به افراد ماسکدار افزوده شود، البته شاید باعث پدیدار شدن این مشکل شود که افراد مشتاق شوند به بیرون بروند تا ماسک خود را نشان یکدیگر دهند اگر این مشکل به وقوع نپیوندند میتواند راه حل مناسبی باشد.
کافیست برای اثربخشی بیشتر از افراد با نفوذ شبکههای اجتماعی استفاده شود تا چند هفته استفاده از این مساکها را نشان دهند. میتوان تصاویر لبخند، تابستان، شعارهای انگیزشی و بسیاری از موضوعات نیز استفاده کرد تا به امید جامع کند. امیدی که نشان میدهد با کمک یکدیگر میتوانیم کرونا را شکست دهیم.
اما یک پیشنهاد برای شرکتها و بلکه مغازههای بزرگ نیز دارم که با استفاده از ماسکهای زیبا و خلاقانه به نوعی هم به فروش خود کمک کنند ( کمپین چریکی در بازاریابی) و هم پیام مشخص و مفهوم خود را به جامعه برسانند تا استفادهکنندگان درک کنند که دارای چه جایگاهی نزد این شرکتها هستند. بدون شک در بین شرکتهایی که مزیت نسبی خاصی ندارند این شیوه میتواند درک مصرفکنندگان را دچار تغییر و تحول اساسی دهد زیرا میتواند مسئولیت اجتماعی شرکت (CSR) باشد.