خدایا مرا به ساحل آرامش برسان و دستانم را پر از نعمت و قلبم را پر از معرفت گردان ای یگانه آفریدگار هستی ، ای رب کل هستی و ای خداوند بخشنده مهربان

سلام به خود خدا که همه جا هست درون قلب ماست و ما از او بی خبریم ، ما را می بیند و صدایمان را می شنود اما ما از او غافلیم ، احساسمان را می داند و به تمام ابعاد وجودی ما آگاه است ، او بسیار مهربان است و حتی لحظه ای ما را رها نمی گرداند.
پس چرا ما انقدر بی معرفت هستیم و سراغی از او نمی گیریم ما کجای این عالم هستیم و کجا سیر می کنیم درون تاریکی ها خود را رها ساخته ایم و نفس می کشیم در مرداب جهل و غفلت ولیکن منبع آرامش و آسایش را رها ساخته ایم و دنیا را از نگاه تاریک می بینیم
لحظه ای تامل باید کرد و لحظه ای تفکر باید کرد تا خود واقعی خویش را بیابیم و ببینیم خودمان را که کجائیم و آزاد گردانیم خود را از بند وابستگیها و رنج ها و غم ها