خب بعد یه غیبت چند روزه دوباره اومدم . یکم شلوغ بودم و واقعیت یادم نمیومد بقیشو:)
بعد اون ماجرای دعوا مامان من با یکی از دوستاش در این باره گفته بود و اون خانم هم راهنماییش میکرد .
ب مامانم گفته بود ک برای سالگرد ازدواجشون کیک بگیره و بره معذرت خاهی :/ من اصصصلا موافق نبودم . ولی خب نمیتونستم باعث بشم تا اشتی نکنن .
خلاصه کیک گرفتیم و رفتیم و با هزار و یک سردرد و بدبختی پدرو برگردوندیم خونه. همین ک اومد روز از نو روزی از نو . چند ماه گذشت و ما متوجه شدیم دوباره اون کاراشو شروع کرده . مامان منم دیگه نمیتونست تحمل کنه و میرفت روان پزشک و هر سری ی نایلون قرص میاورد . وقتی هم اونا رو میخورد همش خواب بود . تا اینکه ی شب ک باز دعواشون شده بود سر دخترای خرابی ک شمارش تو گوشی پدر بود دعوا خیلی بالا گرفت . پدر بازم مامانمو کتک زد ک مامانم زنگ زد ب داییم و مامان بزرگم (مامانِ پدر). دایی خونه پدر زنش بود و اونو ب عنوان ریش سفید با خودش اورد . مامان بزرگم و اقای شریفی (پدر خانم داییم ) هم ک رسیدن من رفتم تو اتاقم ولی حرفاشونو میشنیدم . در طول اون چند ساعت هم پدر همش در حال متهم کردن مامان بود و در کل من بجاش خجالت میکشیدم ک جلو دوتا بزرگتر اونجوری حرف میزد .(پدر بعضی وقتا چیز میزنه بعضی وقتا تعادلشو از دست میده و حرفای خوبی نمیزنه)
اون شب مامان بزرگم موند خونه ما چون خیلی دیر وقت بود و وقتی هم که مامان بزرگم رفت ما هم جمع کردیم و رفتیم خونه مامان مامانم موندیم .
مامانم میخاست تکلیفشو مشخص کنه یا طلاق بگیرن و یا پدر کاراشو کنار بزاره . تو اون ۲۰ روزی ک ما خونه مامان جون موندیم پدر همش رو مخ من کار میکرد که ب مامانت بگو برگردین خونه :/حاضر نبود خودش بگه . همیشه عادت داشت مسئولیتاشو بندازه رو دوش اینو اون . منم دیگه اخرش قاطی کردم و گفتم این موضوع ب خودت مربوطه دیگه ب من چیزی در این مورد نگو .
بعد ۲۰ روز پس از مشقت های فراوان پدر با اقای شریفی اومدن خونه مامان جون و اقای شریفی از پدر قول گرفت که اون کاراشو بزاره کنار و ب قول خودش از اول شروع کنن .
تا اینجا رو داشته باشید بقیشم قسمت بعدی میگم
دوستون دارم?