اگر فقط دنبال یک تعریف دوخطی هستی، این هم تعریف:
کپیرایتینگ یعنی نوشتن متن با هدف هدایت مخاطب به یک اقدام مشخص؛ از خرید و ثبتنام گرفته تا تماس، کلیک یا حتی ادامهدادن مسیر در یک سایت.
تمام.

میتوانی صفحه را ببندی.
ولی اگر عبارت «کپیرایتینگ چیست» را در گوگل زدهای و وارد این صفحه شدهای، احتمالاً فقط دنبال تعریف نیستی.
شاید دنبال اینی که بفهمی:
کپیرایتینگ دقیقاً چه کاری انجام میدهد؟
کپیرایتر چه فرقی با تولیدکننده محتوا دارد؟
آیا کپیرایتینگ واقعاً فروش را بیشتر میکند؟
برای سایت به کپیرایتر نیاز دارم؟
قیمت کپیرایتینگ چقدر است؟
چطور یک کپیرایتر خوب پیدا کنم؟
اصلاً خودم میتوانم یاد بگیرم؟
و شاید هم دنبال یک کپیرایتر میگردی و داری چند نفر را با هم مقایسه میکنی.
و اینجا اولین تصمیم کپیرایتینگی من برای این صفحه اتفاق میافتد.
اگر مقاله را فقط برای کسی بنویسم که «کپیرایتینگ چیست؟» پرسیده، بخش بزرگی از مخاطبان احتمالی را از دست دادهام.
پس بیایید همین صفحه را با هم بسازیم.
نه پشت صحنه؛ جلوی چشم خودت.
نه، اول بیا یک چیز را صادقانه بگویم: این متن به کمک هوش مصنوعی نگارش شده.
وقتی میخواهم برای یک صفحه متن بنویسم، اولین وسوسه این است که بروم سراغ خود موضوع.
مثلاً اینجا بنویسم:
«کپیرایتینگ هنر استفاده از کلمات برای افزایش فروش است...»
جمله بدی نیست.
اما هنوز نمیدانم مخاطب چه میخواهد.
پس قبل از نوشتن، سراغ سؤال مهمتری میروم:
آدمی که درباره کپیرایتینگ جستوجو میکند، در چه موقعیتی است؟
ممکن است یکی جستوجو کند:
کپی رایتینگ چیست
این آدم احتمالاً دنبال تعریف و فهم موضوع است.
یکی دیگر:
کپی رایتینگ یعنی چه
تقریباً همان intent را دارد.
اما یکی میزند:
کپی رایتینگ برای سایت چیست
اینجا موضوع کمی تغییر کرده.
یکی میزند:
کپی رایتر برای سایت
این دیگر به استخدام یا سفارش نزدیک شده.
یکی:
سفارش کپی رایتینگ
یکی:
قیمت کپی رایتینگ
و یکی حتی مستقیمتر:
کپی رایتر حرفه ای
اینها را نمیشود همه را یک نفر در نظر گرفت.
ممکن است همهشان در نهایت مشتری من شوند؛ اما در یک مرحله از تصمیمگیری نیستند.
و این دقیقاً جایی است که کپیرایتینگ از «خوب نوشتن» جدا میشود.
میتوانستم بنویسم:
تیتر خوبی است.
ولی برای چه کسی؟
کسی که تازه آمده بفهمد کپیرایتینگ چیست، احتمالاً با دیدن چنین تیتری احساس میکند وارد یک مقاله SEO شده.
و واقعاً هم شده.
من نمیخواهم فقط موتور جستوجو را راضی کنم.
میخواهم آدمی که از موتور جستوجو آمده را هم نگه دارم.
برای همین تیتر را انسانیتر کردم:
اول ببینیم مردم اصلاً چه چیزی را جستوجو میکنند
همان مفهوم را منتقل میکند، اما به جای حرف زدن با الگوریتم، با خواننده حرف میزند.
این یک تصمیم کوچک است، ولی مجموع همین تصمیمهای کوچک است که لحن یک صفحه را میسازد.

بیایید از تعریف فاصله بگیریم.
فرض کن یک فروشگاه لپتاپ داری.
روی صفحه محصول نوشتهای:
پردازنده Intel Core i7
رم 16 گیگابایت
حافظه SSD یک ترابایت
اطلاعات درست است.
اما یک نفر که قصد خرید دارد، احتمالاً سؤال دیگری در ذهنش دارد:
«خب که چی؟»
رم 16 گیگ برای من چه کار میکند؟
SSD یک ترابایت چرا مهم است؟
این لپتاپ برای کار من مناسب است یا نه؟
اینجا کپیرایتینگ وارد میشود.
مثلاً به جای اینکه فقط بنویسیم:
رم 16 گیگابایت
میتوانیم توضیح دهیم:
اگر همزمان با چند نرمافزار کار میکنید، رم 16 گیگابایت میتواند اجرای همزمان برنامهها را روانتر کند و نیاز به بستن مداوم برنامهها را کمتر کند.
هنوز چیزی به مشخصات محصول اضافه نکردهایم.
فقط معنای ویژگی را برای مخاطب توضیح دادهایم.
و این یکی از کارهای کپیرایتینگ است:
ویژگی را از زبان محصول به زبان مخاطب ترجمه کردن.

اینجا اگر بخواهم تبلیغاتی رفتار کنم، میتوانم بنویسم:
«کپیرایتینگ حرفهای فروش شما را چند برابر میکند.»
جمله جذابی است.
و دقیقاً به همین دلیل نباید بیدلیل آن را بنویسم.
چون اگر فروش کم است، شاید مشکل از متن نباشد.
شاید محصول بد باشد. (به خودتان نگیرید.)
شاید قیمت مناسب نباشد.
شاید ترافیک اشتباه وارد سایت شود.
شاید صفحه کند باشد.
شاید اعتماد کافی وجود نداشته باشد.
شاید اصلاً تقاضای کافی برای محصول وجود نداشته باشد.
پس من در این مقاله ترجیح میدهم یک وعده کوچکتر اما قابل دفاع بدهم:
کپیرایتینگ میتواند بخش ارتباطی مسیر فروش را بهتر کند.
یعنی کاری کند که مخاطب سریعتر بفهمد:
چه چیزی ارائه میکنی؛
چه فایدهای برای او دارد؛
چرا باید به تو توجه کند؛
چه نگرانیهایی ممکن است داشته باشد؛
و قدم بعدی چیست.
فرض کن من این مقاله را فقط با عبارت «کپیرایتینگ چیست» ساختهام.
اما تو که واردش شدهای ممکن است بعد از خواندن چند پاراگراف، سؤال دیگری داشته باشی:
«خب، فرق کپیرایتینگ با تولید محتوا چیه؟»
پس من باید این سؤال را پیشبینی کنم.
و اگر تعداد زیادی از کاربران چنین سؤالی داشته باشند، حذف کردنش از مقاله فقط برای اینکه «موضوع اصلی من کپیرایتینگ است» تصمیم چندان هوشمندانهای نیست.
پس:
تولید محتوا معمولاً با هدفهایی مثل آموزش، پاسخ به سؤال، جذب مخاطب و ایجاد آگاهی انجام میشود.
کپیرایتینگ معمولاً به یک اقدام مشخص نزدیکتر است.
مثلاً:
«کپیرایتینگ چیست؟»
یک سؤال اطلاعاتی است.
اما:
«برای صفحه خدمات سایتم کپیرایتر میخواهم.»
دیگر سؤال آموزشی نیست.
کاربر دارد دنبال ارائهدهنده خدمت میگردد.
این دو نفر را نباید با یک پیام یکسان خطاب کرد.
فرض کنیم کسی جستوجو کرده:
قیمت کپی رایتینگ
خب.
من میتوانم خیلی راحت قیمت بدهم.
مثلاً:
«قیمت هر صفحه ۵۰۰ هزار تومان.»
تمام.
اما آیا این جواب خوبی است؟
نه الزاماً.
چون آدمی که «قیمت کپیرایتینگ» را جستوجو کرده، فقط دنبال یک عدد نیست.
احتمالاً میخواهد بفهمد چه چیزی قرار است در ازای آن عدد دریافت کند.
قیمت یک صفحه محصول با قیمت یک لندینگ پیج فروش یکی نیست.
یک مقاله SEO با صفحه اصلی یک شرکت یکی نیست.
پس اگر قرار باشد قیمتگذاری کنم، باید درباره دامنه کار هم حرف بزنم.
مثلاً:
تحقیق مخاطب لازم است؟0
تحقیق کلمات کلیدی لازم است؟
ساختار صفحه را چه کسی طراحی میکند؟
متن فقط نوشته میشود یا بازنویسی هم انجام میشود؟
CTA طراحی میشود؟
لحن برند مشخص است؟
تعداد اصلاحات چقدر است؟
اینجا intent «قیمت» را به intent «ارزش در برابر قیمت» تبدیل میکنم.
و این تفاوت مهمی است.
مثلاً سرچ کرده:
کپی رایتر چیست
او شاید میخواهد شغل را بشناسد.
یا:
چگونه کپی رایتر شویم
این یکی احتمالاً دنبال یادگیری مسیر شغلی است.
یا:
آموزش کپی رایتینگ
این مخاطب بالقوه مشتری من نیست؛ حداقل فعلاً نیست.
اگر برای چنین کاربری سه پاراگراف تبلیغ خودم را بچپانم وسط مقاله، کاربر احتمالاً با خودش میگوید:
«داداش من فقط پرسیدم کپیرایتر یعنی چی.»
پس همه intentها را قرار نیست به مشتری تبدیل کنم.
یک صفحه خوب فقط نمیگوید چه چیزی را اضافه کنیم؛ میفهمد چه چیزی را اضافه نکنیم.

چون اگر بخواهم این صفحه را برای خودم بنویسم، مخاطبهای احتمالیام تقریباً چند دستهاند:
«کپیرایتینگ چیست؟»
میخواهد بفهمد موضوع چیست.
«برای سایت فروشگاهی متن میخوام.»
مشکل دارد و دنبال راهحل است.
«بهترین کپی رایتر برای سایت»
میخواهد چند گزینه را بررسی کند.
«قیمت کپی رایتینگ سایت»
میخواهد ببیند این خدمت اصلاً در بودجهاش هست یا نه.
«چرا سایت من بازدید داره ولی فروش ندارم؟»
این یکی جالبتر است.
ممکن است اصلاً عبارت «کپیرایتینگ» را سرچ نکرده باشد.
اما ممکن است مشتری واقعی کپیرایتینگ باشد.
پس اگر فقط keyword اصلی را ببینم، بخشی از بازار را نمیبینم.
نه همیشه.
ولی گاهی خیلی زیاد.
فرض کنیم کاربر وارد صفحه میشود و در همان چند ثانیه اول با این متن روبهرو میشود:
ارائهدهنده راهکارهای نوین و حرفهای در حوزه دیجیتال مارکتینگ با تکیه بر دانش روز و تیمی متخصص.
من هنوز نمیدانم این شرکت چه چیزی برای من دارد.
حالا فرض کنیم متن صفحه بگوید:
اگر سایتتان بازدید میگیرد اما کاربر نمیفهمد چرا باید از شما خرید کند، احتمالاً مشکل فقط کمبود ترافیک نیست.
ناگهان مسئله برای من قابل تشخیص میشود.
این هم یک تصمیم کپیرایتینگ است.
نه به خاطر اینکه جمله دوم «زیباتر» است.
به خاطر اینکه مخاطب را در مسئله خودش شناسایی میکند.
اگر H1 من فقط این باشد:
کپیرایتینگ چیست؟
برای intent اطلاعاتی خوب است.
اما برای صفحهای که قرار است هم مقاله باشد، هم نمونهکار، هم معرفی خدمت، فرصت زیادی را از دست میدهم.
اگر بنویسم:
کپیرایتینگ چیست؟ چگونه فروش را افزایش دهیم؟
یک مشکل دیگر ایجاد میشود.
چون دارم وعدهای میدهم که متن نمیتواند به تنهایی ثابتش کند.
پس ترجیح میدهم چیزی بنویسم که هم عبارت اصلی را داشته باشد و هم شخصیت صفحه را نشان دهد:
این عنوان عمداً کمی متفاوت است.
چون من نمیخواهم یکی دیگر از صدها مقاله «کپیرایتینگ چیست؟» باشم.
میخواهم وقتی کاربر وارد شد، بفهمد:
این مقاله قرار است خودش یک نمونه کپیرایتینگ باشد.
جواب کوتاه:
با حدس زدن شروع نمیکنم.
عبارت اصلی را میگیرم و اطرافش را بررسی میکنم.
مثلاً برای موضوع «کپیرایتینگ» ممکن است با مجموعهای از جستوجوها مواجه شوم:
کپی رایتینگ چیست
کپی رایتینگ یعنی چه
کپی رایتینگ چیست و چه کاربردی دارد
کپی رایتر چیست
کپی رایتر کیست
تفاوت کپی رایتینگ و تولید محتوا
کپی رایتینگ و سئو
کپی رایتینگ سایت
کپی رایتینگ صفحه محصول
کپی رایتینگ لندینگ پیج
سفارش کپی رایتینگ
خدمات کپی رایتینگ
قیمت کپی رایتینگ
قیمت کپی رایتینگ سایت
استخدام کپی رایتر
کپی رایتر فریلنسری
آموزش کپی رایتینگ
نمونه کپی رایتینگ
نمونه متن تبلیغاتی
چگونه کپی رایتینگ بنویسیم
کپی رایتینگ فروش
افزایش فروش با کپی رایتینگ
چرا سایت فروش ندارد
متن تبلیغاتی برای سایت
متن صفحه محصول
متن صفحه اصلی سایت
حالا اینها را یکجا داخل مقاله نمیریزم.
این کار میشود keyword stuffing با کتوشلوار.
من آنها را به سؤالها و نیازهای واقعی تبدیل میکنم.
«کپیرایتینگ چیست؟»
→ تعریف
«کپیرایتینگ چه کاربردی دارد؟»
→ کاربرد
«تفاوت کپیرایتینگ و تولید محتوا چیست؟»
→ تفکیک مفهومی
«کپیرایتینگ چطور فروش را افزایش میدهد؟»
→ رابطه با کسبوکار
«قیمت کپیرایتینگ چقدر است؟»
→ تصمیم خرید
«چطور کپیرایتر انتخاب کنیم؟»
→ معیار ارزیابی
«نمونه کپیرایتینگ میخواهم.»
→ proof
و این آخری برای من خیلی مهم است.
چون من واقعاً نمونهکار ندارم.
پس چه کار کنم؟
پس تصمیم دیگری میگیرم.
به جای نشان دادن نتیجهای که ندارم، فرایندی را نشان میدهم که دارم.
تو الان داری میبینی که من:
intentهای مختلف را از هم جدا میکنم؛
سؤالهای احتمالی مخاطب را پیشبینی میکنم؛
تصمیم میگیرم کدام سؤال ارزش پاسخ دارد؛
ساختار مقاله را بر اساس مسیر ذهنی مخاطب میچینم؛
بعضی عبارتها را عمداً در تیتر میآورم؛
بعضی keywordها را اصلاً وارد متن نمیکنم؛
و در عین حال دارم خودم را به عنوان کپیرایتر معرفی میکنم.
این خودِ نمونهکار است.
کپیرایتینگ مسابقه ادبیات نیست.
ممکن است جملهای فوقالعاده زیبا باشد و هیچ کاری نکند.
مثلاً:
«در دنیای پرشتاب امروز، کلمات میتوانند پلی باشند میان رؤیاهای شما و واقعیت کسبوکارتان.»
زیباست.
ولی اگر من برای صفحه فروش خدمات کپیرایتینگ بنویسم:
«من کمک میکنم پیام کسبوکارتان را طوری بنویسیم که مخاطب سریعتر بفهمد چه چیزی ارائه میکنید و قدم بعدی برایش روشن باشد.»
احتمالاً جمله دوم برای این صفحه مفیدتر است.
چون کارش را میداند.
گاهی مخاطب نمیپرسد:
«کپیرایتینگ خوب چیست؟»
اما در ذهنش میپرسد:
«چرا باید پول بدهم تا یکی برایم متن بنویسد؟ خودم که بلدم بنویسم.»
سؤال خوبی است.
اتفاقاً اگر صاحب کسبوکار هستی، حق داری.
اگر قرار باشد کپیرایتر فقط چند جمله را قشنگتر کند، احتمالاً ارزش پرداخت پول ندارد.
ارزش کپیرایتینگ بیشتر در چیزهایی است که قبل از جملهسازی اتفاق میافتد:
شناخت مخاطب، فهم مسئله، انتخاب پیام، ساختار صفحه، اولویتبندی اطلاعات، پاسخ به اعتراضها و طراحی مسیر اقدام.
یعنی اگر قرار باشد من فقط یک Word باز کنم و شروع کنم به تایپ کردن، احتمالاً نصف کار را اصلاً انجام ندادهام.
از متن نه.
از مسئله.
مثلاً اگر بگویی:
«برای سایت شرکتم یک صفحه خدمات میخواهم.»
من نباید فوراً شروع کنم:
«شرکت ما با سالها تجربه...»
اول باید بدانم:
چه خدمتی؟
برای چه کسی؟
چرا باید به شما نیاز داشته باشد؟
الان چه چیزی در صفحهتان کار نمیکند؟
کاربر از کجا میآید؟
اگر از گوگل میآید، چه جستوجویی کرده؟
اگر از تبلیغ میآید، تبلیغ قبل از این صفحه چه وعدهای داده؟
اگر کاربر وارد صفحه شد، قرار است چه کاری انجام دهد؟
و شاید مهمتر از همه:
چرا تا امروز آن کار را انجام نداده؟
سئو به من کمک میکند بفهمم کاربر چگونه میتواند به صفحه برسد.
کپیرایتینگ کمک میکند بفهمم وقتی رسید، با او چه بگویم.
مثلاً کسی که سرچ کرده:
«بهترین نرمافزار حسابداری برای شرکت کوچک»
احتمالاً هنوز در حال تحقیق است.
اما کسی که سرچ کرده:
«خرید نرم افزار حسابداری شرکتی»
به تصمیم نزدیکتر است.
اگر برای هر دو یک صفحه یکسان بسازم، دارم تفاوت intent را نادیده میگیرم.
پس SEO برای من فقط این نیست که عبارت «نرمافزار حسابداری» را چند بار در متن بنویسم.
سؤال مهمتر این است که آدمی که این عبارت را نوشته، الان کجای مسیر تصمیم است؟
اینجا هم یک سوءتفاهم رایج وجود دارد.
لندینگ پیج لزوماً یک صفحه پر از دکمه و جملههای هیجانی نیست.
کارش این است که یک مسیر مشخص برای یک هدف مشخص بسازد.
فرض کن کاربر از گوگل آمده و سرچ کرده:
«کپی رایتر برای سایت»
من اگر او را وارد مقالهای کنم که ۲۰۰۰ کلمه درباره تاریخچه تبلیغات نوشته، احتمالاً بخشی از نیازش را بیجواب گذاشتهام.
او شاید میخواهد بداند:
این خدمت دقیقاً چیست؟
چه چیزی تحویل میگیرد؟
روند کار چطور است؟
چه نوع پروژههایی قبول میشود؟
نمونه کار کجاست؟
قیمت چطور تعیین میشود؟
چطور تماس بگیرم؟
پس من باید این اطلاعات را جایی در مسیر قرار دهم.
اگر تا اینجا مقاله را خواندهای و صاحب یک سایت یا کسبوکاری هستی که برای صفحاتش به متن نیاز دارد، احتمالاً سؤال بعدی تو این است:
«خب، این آدم دقیقاً چه کاری برای من انجام میدهد؟»
من روی این صفحه میتوانم برایت:
متن صفحه اصلی بنویسم؛
صفحات خدمات را طراحی و بنویسم؛
لندینگ پیج بنویسم؛
صفحات محصول را بازنویسی کنم؛
متن تبلیغاتی بنویسم؛
و در پروژههایی که ورودی ارگانیک اهمیت دارد، کپیرایتینگ را با SEO ترکیب کنم.
اما یک نکته:
من قرار نیست هر متنی را قبول کنم و اسمش را کپیرایتینگ بگذارم.
اگر مشکل اصلی کسبوکارت متن نباشد، بهتر است همان را بگوییم.
اگر محصولت تقاضای واقعی ندارد، متن معجزه نمیکند.
اگر قیمتگذاری مشکل دارد، متن معجزه نمیکند.
اگر سایت روی موبایل عملاً استفادهناپذیر است، متن معجزه نمیکند.
اگر کاربر اصلاً اعتماد نمیکند، چند صفت مثل «معتبر و حرفهای» اعتماد نمیسازند.
و اگر چیزی برای ارائه نداری، بهترین کپیرایتر دنیا هم نمیتواند از هیچ، ارزش واقعی تولید کند.
اینها را عمداً در صفحه مینویسم چون مشتری واقعی بهتر از مشتری فرضی است.
کسی که این حرف را میخواند و میگوید «دقیقاً مشکل من همین است»، احتمالاً مخاطب مناسبتری برای من است.
حالا که این مسیر را تا اینجا آمدیم، تعریف اولیه کمی ناقص به نظر میرسد.
کپیرایتینگ فقط «نوشتن برای فروش» نیست.
و فقط «متقاعد کردن» هم نیست.
من آن را اینطور میبینم:
کپیرایتینگ یعنی طراحی و نوشتن پیام با توجه به مخاطب، مسئله، موقعیت تصمیمگیری و اقدام موردنظر.
گاهی آن اقدام خرید است.
گاهی کلیک است.
گاهی ثبتنام.
گاهی تماس.
و گاهی حتی فقط این است که کاربر بفهمد:
«آهان، این دقیقاً همان چیزی است که دنبالش بودم.»

جستوجو → intent → مخاطب → مسئله → پیام → ساختار → متن → اقدام
ولی حواسم هست که این یک خط صاف نیست.
ممکن است وسط کار بفهمیم keyword اصلی سؤال اشتباهی است.
ممکن است بفهمیم مخاطب واقعی چیز دیگری میخواهد.
ممکن است یک H2 را حذف کنیم.
ممکن است یک سؤال فرعی آنقدر مهم باشد که تبدیل به بخش اصلی مقاله شود.
ممکن است حتی تصمیم بگیریم اصلاً برای یک keyword محتوا تولید نکنیم.
این یعنی SEO برای من بازیِ چپاندن کلمات نیست.
سؤال بهجایی است.
و جوابش را تو باید با خواندن این مقاله پیدا میکردی. اگر این اتفاق نیفتاد یعنی من باید باز این متن را ویرایش کنم.
چون اگر قرار بود یک مقاله معمولی درباره «کپیرایتینگ چیست» بنویسم، میتوانستم در ۱۵۰۰ کلمه تعریف، تاریخچه، کاربردها و چند مثال بدهم و تمام.
اما آن مقاله یک مشکل داشت:
تو هنوز نمیدانستی من واقعاً چطور فکر میکنم.
حالا میدانی.
میدانی چرا یک تیتر را انتخاب کردم.
میدانی چرا یک عبارت جستوجو را وارد مقاله کردم و یکی را نکردم.
میدانی چرا قیمت را فقط با یک عدد جواب ندادم.
میدانی چرا ادعای افزایش فروش نکردم.
و مهمتر از همه، میدانی که چرا این صفحه اصلاً به وجود آمده:
این مقاله خودش نمونهکار است.
اگر دنبال کسی هستی که فقط چند پاراگراف تحویلت بدهد، احتمالاً گزینههای زیادی داری.
اما اگر میخواهی قبل از نوشتن مشخص شود:
مخاطب چه کسی است؛
چه چیزی جستوجو میکند؛
intent او چیست؛
چه چیزی برایش مهم است؛
چه اعتراضی ممکن است داشته باشد؛
صفحه چه نقشی در مسیر تصمیم او دارد؛
و در نهایت متن دقیقاً باید چه کاری انجام دهد،
میتوانیم درباره پروژه صحبت کنیم.
من برای صفحات سایت، لندینگ پیج، صفحات محصول، خدمات و پروژههای ترکیبی SEO + Copywriting کار میکنم.
و اگر بعد از توضیح پروژه مشخص شود که کپیرایتینگ مشکل اصلی شما نیست، همان را هم میگویم.
برای ارتباط:
تلگرام: @Colitan
این مقاله با کمک هوش مصنوعی نوشته شده.
بله.
پنهانش نکردهام.
چون مسئله برای من این نیست که ثابت کنم تکتک جملهها را با دو انگشت و یک فنجان قهوه ساعت سه صبح نوشتهام.
مسئله این است که آیا متن فکر شده یا نه.
هوش مصنوعی میتواند جمله بسازد.
میتواند حتی جمله خیلی خوبی بسازد.
اما اگر ندانی برای چه کسی، با چه intentی، در کجای مسیر تصمیم و با چه هدفی داری آن جمله را مینویسی، تعداد زیادی جمله خوب در نهایت فقط تعداد زیادی جمله خوباند.
کپیرایتینگ از جایی شروع میشود که این سؤال را بپرسی:
«این جمله اینجا دقیقاً چه کاری میکند؟»
اگر جوابش را نداشته باشم، حذفش میکنم.
حتی اگر خیلی قشنگ باشد.
و این، احتمالاً مهمترین چیزی است که میتوانم به عنوان نمونهکار این صفحه نشان بدهم.
نه اینکه خوب جمله میسازم؛ اینکه میدانم چرا این جمله باید اینجا باشد.