احتمالا ازین توکن های بانکی دیدین! یک توکن به شما میدن و هر وقت که میخواین وارد پنل بانکیتون بشین، یه دکمه ای روی اون رو میزنین و یه عدد میده. عدد رو که وارد کنین شناسایی میشین. این عدد هر دفعه میتونه متفاوت باشه. پس چطور شما شناسایی میشین؟ چون قصدم آموزش مباحث فنی و امنیتی نیست! خیلی ساده میگم، چون پشت کار یک الگوریتمی مخصوص شما تعریف شده و موقع فشار دادن اون دکمه یک کلید مشخصی که مال شماست ارسال میشه و میره تو اون الگوریتم و یک عددی ساخته میشه که این عدد فقط با کلید و الگوریتم شخصی شما قابل ایجاد هست و در نتیجه از اون عدد میشه شما رو شناسایی کرد! (دوستان فنی سخت نگیرین نکته چیز دیگه ایه!)
ماها معمولا وقتی فردی مقابلمون قرار میگیره و حرفی رو به ما میزنه خیلی وقتا همون حرف رو میگیریم و فرد رو حتی در ناخوداگاه قضاوت میکنیم (مهم نیست چه قضاوت خوب و چه قضاوت بد) در صورتی که اون حرفی که فرد گفته اون رمز نهایی نیست! هر فرد یک الگوریتم خاص خودشو داره، یک معادله ای که مشخصا مال اون فرده. اگر میخوایم بهتر متوجه ماجرا بشیم و بهتر بتونیم طرفمون رو درک کنیم باید اول حرفی که گفته رو بذاریم تو معادله شخصی همون فرد و ببینیم خروجی بمون چی میده. شاید اگر یک حرف ساده تو معادله یه فرد یه خروجی بده، تو معادله یه فرد دیگه یه خروجی متفاوت بده.
پس اگر بتونیم معادلات شخصی حداقل افراد مهم دور و برمون رو شناسایی کنیم، همیشه قبل از بررسی هر حرفی، اول وارد معادلش می کنیم و بعد خروجیشو بررسی می کنیم.
حتی فراتر ازین هم میشه رفت، وقتی شما دسترسی به الگوریتم و معادله شخصی فرد داشته باشین با احتمال بالا میتونین پیش بینی کنین حتی چه حرفی از شما دقیقا چه تاثیری رو فرد میذاره، در نتیجه میتونین تعیین کنین که با هر فردی چطور باید برخورد کرد.
البته که معادلات و الگوریتم های فردی خیلی پیچیدست ولی اصلا مفهومش این نیست که غیرقابل درکه.