ویرگول
ورودثبت نام
kamila
kamilaداستان های کامیلا
kamila
kamila
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

نقد کردن یک علم است!

نقد کردن یک علم است! من نقد کننده خوبی نیستم برای همین همواره در نقد کردن خود را مخاطب قرار میدهم چون میدانم که دل خودم را هرگز نخواهم شکست و اگر شکست میتوانم خود را ببخشم.

اما اگر روزی به اشتباه کار کسی، شعار کسی، عشق و یا اگاهی کسی را به اشتباه نقد کنم، آسیب خواهم دید! نقد کردن کار بسیار آسانی میباشد. من میتوانم هر چیزی را به بازی بگیرم و هر اعتقادی را نقد کنم! اما بعید میدانم که بتوانم به درستی این کار را انجام دهم.

به همین خاطر هم به دیگران و هم به خود صدمه خواهم زد، پس تنها راه درست این است که همواره با دیگر عزیزان و دوستانمان همواره همانند گلی لطیف و شکننده یا کودکی خورد سال بنگریم.

من همواره عزیزانم را به همانند یک کودک میبینم! حتی اگر سن آن عزیز چند برابر سن من باشد باز من نیز هنگام برخورد با اعتقاد هایش همانند یک کودک برخورد خواهم کرد.

اگر حقیقتی را میدانستم، هرگز آن را با درد و ترس ( در حالی که آب دهانم در حال پخش شدن در هواست ) به عزیزم نمیگفتم! نباید نقدش کنم.. نباید قلبش را بشکنم! به همین خاطر باید به همانند یک جراح اعصاب، در حالی که بر روی تمام کلام و زبان بدن خود مسلط هستم. طوری نقد خود را بگویم که عزیزانم هرگز از من دلخور نشوند.

بله.. آن ها کودکانی مهربان با بادکنک هایی در دست هستند! من نمیتوانم با نقد های اشتباه خود همانند یک سوزن تمام بادکنک هایشان را بترکانم.

و این گونه بود که حتی بزرگترین بزرگتر ها نیز با من با خنده و خوشحالی ارتباط برقرار میکردند! آنها میدانستند که من احترامشان را نگه خواهم داشت و همواره حرف درست را بدون هیچ دلخوری ای به زبان خواهم آورد.

اما من نیز دانشجویی در کلاس چگونه سخن بگویم هستم! همچنان اشتباه میکنم و همچنان می آموزم که چگونه بیشتر و بیشتر مهربانی کنم..

روانشانسیآموزشینقد
۴
۱
kamila
kamila
داستان های کامیلا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید