یادتون هست زمانی که بچه بودیم توی بازیامون وقتی دونفرمون با هم دعوا میکردن بقیه براشون میخوندن: دعوا دعوا سر یه کیلو مربا! چند روز پیش یه ماجرایی رو شنیدم که ناخودآگاه این شعر جالب که تو عالم بچگی زیاد ازش استفاده میکردیم اومد تو ذهنم! با خودم فک کردم واقعاً چرا آدما سر یه موارد بسیار کوچک و معمولی و کم ارزش با هم دعوا میکنن؟! اونم چه دعوایی! حال برویم سراغ یک کیلو مربایی که سرش دعوا بود!
عرضم به خدمتتون که دختر خاله بنده که بعد مدتها انتظار و دعا و نذر و نیاز بالاخره بختش باز شده و ازدواج کرد. اما مگر قدر عافیت دانست؟! سر یه گرم طلا چنان دعوایی راه انداخت که الان کارشون به طلاق رسید اونم بعد از یک ماه که تازه از تاریخ عقدشون گذشته بود! گویا آنها وقتی برای خرید سرویس عروسی به بازار طلا رفتند و از کلی گشت و گزار دو سرویس عروس خانم دو سرویس را انتخاب میکند اما مادر داماد پیشنهادی میدهد که سرویس طلای ظریفتری بردارد یا سرویسی بردارد که جزء طلا دست دوم یا متفرقه باشد یا حداقل بدون کارمزد باشد! دختر خاله بنده هم که از این پیشنهاد مادر شوهر بسیار عصبانی میشه به قول خودمانی حسابی قیافه میگیره و هی اخم و تَخم میکنه و این وسط هی به شوهرش گیر میده که برای چی مادرت تو زندگیمون دخالت میکنه و از اینجور حرفا....
شوهرش اول با روی خوش تصمیم میگیره آرومش کنه و بهش بگه که مادرش یک پیشنهاد داد تا پولامون بیشتر پس انداز بشه و صرف اجرت و سود و مالیات نشه اما کو گوش شنوا! دختر خاله بنده انقدر غُر غُر میکنه تا بگو مگو پیش میاد و خب قطعاً هم میدونید اگه بگو مگو زود تموم نشه تبدیل میشه به بحث و اگه هم بازم تموم نشه تبدیل میشه به دعوا و داد و بیداد و این حرفا و بعدش که کار به زد و خورد بکشه دیگه باید فاتحه این زندگی رو خوند، زندگی که تو ماه اول با دعوا اونم سر یه کیلو مربا ( چند گرم طلا ) شرو بشه یا به طلاق ختم میشه یا رو به سردی میره و خالی از عشق میمونه؛ حواستون باشه تا هیچ وقت هیچ وقت کارتون به دعوا نکشه. اگرم دعوا کردید حداقل سر یه چیز با ارزش دعوا کنید نه سر یه کیلو مربا!