در حدود 35000 سال قبل از میلاد، انسان خردمند مزایای استفاده از ابزارهای چرخشی را کشف کرد. این به طور ابتدایی شامل یک سنگ نوک تیز بود که بین دست ها چرخانده می شد تا سوراخی را از طریق ماده دیگری ایجاد کند. این به مته دستی منتهی میشد، چوب صافی که گاهی به نقطه سنگ چخماق متصل میشد و بین کف دستها مالیده میشد. این توسط بسیاری از تمدن های باستانی در سراسر جهان از جمله مایاها استفاده می شد. قدیمی ترین آثار سوراخ شده، مانند استخوان، عاج، صدف، و شاخ یافت شده، مربوط به دوران پارینه سنگی فوقانی است. مته های کمانی (دریل های تسمه ای) اولین مته های ماشینی هستند، زیرا حرکت رفت و برگشت را به حرکت چرخشی تبدیل می کنند و می توان آنها را به حدود 10000 سال پیش ردیابی کرد. کشف شد که بستن یک طناب به دور یک چوب، و سپس اتصال انتهای نخ به انتهای یک چوب (یک کمان)، به کاربر اجازه میدهد تا سریعتر و کارآمدتر سوراخ کند. کمان مته که عمدتاً برای ایجاد آتش استفاده می شد، در چوب سازی، سنگ کاری و دندانپزشکی باستان نیز استفاده می شد. باستان شناسان یک حیاط گور نوسنگی را در مهرگره پاکستان کشف کردند که مربوط به زمان هاراپاها، حدود 7500 تا 9000 سال پیش است که شامل 9 جسد بالغ با مجموعا 11 دندان حفر شده بود. هیروگلیف هایی وجود دارد که نجاران مصری و مهره سازان را در مقبره ای در تبس با استفاده از مته های کمانی نشان می دهد. اولین شواهد استفاده از این ابزار در مصر به حدود 2500 سال قبل از میلاد برمی گردد. استفاده از مته های کمان به طور گسترده ای در اروپا، آفریقا، آسیا، و آمریکای شمالی، در دوران باستان گسترش یافته بود و هنوز هم استفاده می شود. در طول سالها، تغییرات جزئی متههای کمانی و تسمهای برای استفادههای مختلف از حفاری از طریق مواد یا روشن کردن آتش ایجاد شده است.مته هسته در 3000 سال قبل از میلاد در مصر باستان توسعه یافت. مته پمپ در زمان رومیان اختراع شد. این شامل یک دوک عمودی است که توسط یک تکه چوب افقی و یک چرخ طیار برای حفظ دقت و حرکت در یک راستا قرار گرفته است.