
همه چیز درعصرِ دلپذیرِ یک روز خیلی معمولی شروع شد و به عجیبترین شکلِ ممکن، پر شور و حرارت تا امروز ادامه دارد.....
البته فرهاد دلش نمی خواست که چیزی ببیند و بشنود یا حتی احساس کند چون دلش می خواست جوری باشد که خب دلش می خواست اما دختر ِِ داستان که مشکلاتی سخت تر از فرهاد رو حل کرده بود، خودش را در استکان مات فرهاد هم زد و حل کرد و بدین ترتیب دوستیشان مزه ی قابل تحملی مثل مزه شربت سرماخوردگی (دیفن هیدرامین) به خود گرفت.......
آن دو سوختند و ساختند.
اما آقا حکایتیِ درونشان هیچگاه رنگ نباخت