خانه اگر صورتی باشد دخترانه ای مثل شبح دور تا دور حوض می چرخد طنین قهقه اش لا به لای اطلسی های حیات(زندگی) میپیچد من اما هاله آبی رنگ مردانه ای را میخواهم که در را بکوبد ،روی صورتش خرمنی از سبیل و جزییات هم نبود نبود همین که صورتی دلم خاکستری شد سرم رو شانه اش آرام بگیرد ،همین که هُرم تابستانیش یخبندان احساسم را آب کند تا رحیلم با لک لک ها و هم نوا شدن با مرغان بیقرار دریا اکتفا میکند نان و پنیر هم که جان من در هر خانه ای پیدا میشود